خوش برخوردى و يارى كردن همراهان

مكارم الأخلاق:در حضور پيامبر صلى الله عليه و آله از مردى سخن به ميان آمد و گفته شد: او آدم خوبى است. [نيز] گفتند: اى پيامبر خدا! آن مرد، هم سفر حجّ ما بود. هر گاه در منزلى پياده مى شديم، زبانش به ذكر «لا إله إلّا اللّه»، پيوسته گويا بود، تا آن كه حركت مى كرديم و در بين راه نيز همواره ذكر خدا مى گفت، تا دوباره اُتراق مى كرديم. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «پس چه كسى شترش را علوفه مى داد و غذايش را درست مى كرد؟». گفتند: همه ما. پيامبر خدا فرمود: «همه شما از او بهتريد!».

مكارم الأخلاق:نقل شده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله در سفرى، به اصحاب خود دستور داد گوسفندى ذبح كنند. يكى از آنها گفت: من، ذبح مى كنم. ديگرى گفت: من، پوست مى كَنَم. سومى گفت: من، گوشتش را خُرد مى كنم. چهارمى گفت: من، آن را مى پزم. پيامبر خدا فرمود: «من هم براى شما هيزم جمع مى كنم». اصحاب گفتند: شما زحمت نكِش، پدران و مادرانمان به فدايت! ما به جاى شما، كار مى كنيم. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «مى دانم كه شما به جاى من، كار مى كنيد؛ امّا خداوند عز و جل خوش ندارد كه بنده اش با عدّه اى از دوستان و هم سفران خود باشد، ولى به تنهايى در ميان آنها [امتيازى داشته] باشد». پس ايشان نيز برخاست و شروع به جمع آورى هيزم كرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سَروَر گروه، كسى است كه در سفر، خدمت گزارِ آنان باشد.