حدیث دربارهخوردن گوشتِ پيش سينه بويژه سرْدست

دعائم الإسلام:عَن رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله أنَّهُ كانَ يُحِبُّ اللَّحمَ. وكانَتِ الذِّراعُ مِنَ اللَّحمِ تُعجِبُهُ، واُهدِيَت إلَيهِ صلى الله عليه و آله شاةٌ فَأَهوى إلَى الذِّراعِ، فَنادَتهُ إنّي مَسمومَةٌ! وقالَ صلى الله عليه و آله: لا يَأكُلُ الجَزورَ ۱ إلّا مُؤمِنٌ. ۲

دعائم الإسلام:پيامبر خدا. به گوشت علاقه داشت و [بويژه] از سرْدست خوشش مى آمد. گوسفندى [بريان شده]به ايشان هديه شد و ايشان به طرف سرْدست، دست بُرد. سرْدست، صدا زد كه: من، زهرآلودم! نيز ايشان فرموده است: «گوشت شتر را نمى خورَد، مگر مؤمن».

۱.الجَزور: البعير ذكراً كان أو اُنثى (النهاية: ج 1 ص 266 «جزر»).

۲.دعائم الإسلام: ج 2 ص 110 ح 356، بحار الأنوار: ج 66 ص 76 ح 73.

کلیدواژه‌ها خوردن حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های گوناگون آداب خوردن گوشت +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

مسند ابن حنبلـ به نقل از يحيى بن ابى اسحاق، از مردى از بنى غِفار ـ: فلانى برايم نقل كرد كه غذاى نان و گوشت براى پيامبر صلى الله عليه و آله آوردند. فرمود: «از سرْدست به من بده». و سرْدستى به ايشان دادند و ايشان، از آن تناول كرد.