حدیث دربارهآغاز كردن غذا با نام خدا

حکمت‌نامه پیامبر اعظم(ص) ج ۱۴، ص ۵۵، ح ۱۱۱۹۸

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

آغاز كردن غذا با نام خدا

مكارم الأخلاق:كان صلى الله عليه و آله إذا وَضَعَ يَدَهُ في الطَّعامِ قالَ: بِسمِ اللّهِ، اللّهُمَّ بارِك لَنا فيما رَزَقتَنا وعَلَيكَ خَلَفُهُ. ۱

مكارم الأخلاق:پيامبر خدا، هر گاه دست به غذا مى برد، مى گفت: «به نام خدا. بار خدايا! در آنچه به ما روزى كردى، بركت ده، و اين را جاى گزين فرما».

۱.مكارم الأخلاق: ج 1 ص 69 ح 81 و ص 310 ح 987؛ اُسد الغابة: ج 6 ص 374 الرقم 6496 نحوه.

کلیدواژه‌ها خوردن حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های گوناگون آداب غذا خوردن +3 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۴

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس دوست دارد كه شيطان در نزد او غذا و يا جايى براى خفتن نيابد، هر گاه وارد خانه اش مى شود، سلام كند و در هنگام غذا خوردن، نام خدا را بر زبان آورَد.

مكارم الأخلاق:هر گاه در برابر پيامبر خدا سفره پهن مى شد، مى گفت: «بار خدايا! اين را نعمتى قرار ده كه شكر آن به جاى آورده مى شود، و به نعمت بهشت پيوندش مى دهى».

صحيح مسلمـ به نقل از حُذيفه ـ: عادت ما اين بود كه هر گاه با پيامبر صلى الله عليه و آله بر سفره اى حاضر مى شديم، دست به غذا نمى برديم تا پيامبر خدا شروع كند و دستش را به طرف غذا ببرد. يك بار با ايشان براى صرف غذايى حاضر بوديم كه ناگاه، دختركى آمد، به طورى كه گويا كسى او را هُل مى داد. رفت كه دست به غذا ببرد؛ امّا پيامبر خدا دستش را گرفت. آن گاه، باديه نشينى آمد، به طورى كه گويا او را هم كسى به جلو هُل مى داد. پيامبر صلى الله عليه و آله دست او را نيز گرفت. سپس پيامبر خدا فرمود: «شيطان، غذايى را كه بر آن نام خدا برده نشود، براى خود حلال مى شمارد [و از آن مى خورَد]. او اين دخترك را آورد تا به واسطه وى، اين غذا را بر خود حلال كند. به همين جهت، من دستش را گرفتم. بعد، اين باديه نشين را آورد تا به واسطه او حلال كند. به همين خاطر، دست او را نيز گرفتم. سوگند به آن كه جانم در دست اوست، هم اينك، دست او (شيطان) با دست اين دخترك، در دست من است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ هر گاه غذا در برابرش گذاشته مى شد، مى فرمود ـ: پاكى تو اى خداوند!، چه نيكو ما را مى آزمايى! پاكى تو، چه بسيار به ما عطا مى كنى! پاكى تو، چه بسيارْ ما را عافيت مى بخشى! بار خدايا! روزى ات را بر ما و بر همه مؤمنان و مسلمانان نيازمند، از مرد و زن، فراخ گردان.