پلّه پلّه فرو افتادن

مسند ابن حنبلـ به نقل از عقبة بن عامر ـ: پيامبر خدا فرمود: «هر گاه ديدى كه خداوند، بهره دنيا را به بنده اى عطا مى فرمايد تا به گناهانى كه مى خواهد، بپردازد، اين جز پلّه پلّه فرو افتادنش نيست». سپس پيامبر خدا اين آيه را تلاوت فرمود: «پس چون آنچه را بدان پند داده شدند، فراموش كردند، درهاى همه چيز را به روى آنان گشوديم و چون بدانچه داده شدند، شادمان گشتند، ناگهان گرفتيمشان. پس همان دم، نوميد شدند» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا خداوند به ظالم مهلت مى دهد تا بگويد: «خدا مرا رها نهاده است». سپس وى را سخت گرفتار مى كند. خداوند، خود را به گاهِ هلاكت ظالمان ستوده و فرموده است: «پس بيخ و بن گروهى كه ستم كردند، بُريده شد؛ و ستايش، خداى راست، پروردگارِ جهانيان» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه ديدى خداوند عز و جل به بندگان با آن كه وى را نافرمانى مى كنند، هر چه مى خواهند، عطا مى كند، اين، پلّه پلّه فرو افكندنشان از جانب خداست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون ديدى كه خداوند عز و جل به بندگان هر چه دوست دارند، عطا مى كند، حال آن كه ايشان چنان اند كه او ناخشنود است، پس بدانند كه پلّه پلّه سقوط مى كنند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه ديدى خداوند در عين نافرمانى [بندگان، به ايشان]عطا مى كند، اين، پلّه پلّه فرو افكندنِ ايشان است.