كلّياتى درباره آدابِ معامله
11 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:مَن باعَ وَاشتَرى فَليَحفَظ خَمسَ خِصالٍ ـ وإلّا فَلا يَشتَرِيَنَّ ولا يَبيعَنَّ ـ: الرِّبا، وَالحَلفَ، وكِتمانَ العَيبِ، وَالحَمدَ إذا باعَ، وَالذَّمَّ إذَا اشتَرى. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس فروش و خريد مى كند، بايد از پنج خصلت به دور باشد، وگرنه هرگز نبايد بفروشد و بخرد: رباخوارى، سوگند خوردن، عيب پوشى، بازارگرمى به هنگام فروش، و بر سرِ مال زدن به هنگام خريد.
۱.. الكافي: ج 5 ص 150 ح 2 عن السكوني عن الإمام الصادق عليه السلام.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ أطيَبَ الكَسبِ كَسبُ التُّجّارِ الَّذينَ إذا حَدَّثوا لَم يَكذِبوا، وإذَا ائتُمِنوا لَم يَخونوا، وإذا وَعَدوا لَم يُخلِفوا، وإذَا اشتَرَوا لَم يَذُمّوا، وإذا باعوا لَم يُطروا، وإذا كانَ عَلَيهِم لَم يَمطُلوا، وإذا كانَ لَهُم لَم يُعَسِّروا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا پاكيزه ترين پيشه، پيشه بازرگانانى است كه چون سخن گويند، لب به دروغ نمى گشايند؛ هر گاه امين شمرده شوند، خيانت نمى ورزند؛ زمانى كه وعده دهند، پيمان نمى شكنند؛ چون بخرند، بر سرِ مال نمى زنند؛ چون بفروشند، بازارگرمى نمى كنند؛ هر گاه مديون شوند، [در پرداخت دين] امروز و فردا نمى كنند؛ و هر گاه طلبكار شدند، [بر بدهكار]تنگ نمى گيرند.
۱.. شُعب الإيمان: ج 4 ص 221 ح 4854 عن معاذ بن جبل.
عنه صلى الله عليه و آله:أربَعٌ مَن كُنَّ فيهِ فَقَد طابَ مَكسَبُهُ: إذَا اشتَرى لَم يَعِب، وإذا باعَ لَم يَحمَد، ولا يُدَلِّسُ، وفي ما بَينَ ذلِكَ لا يَحلِفُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس چهار ويژگى داشته باشد، كسب و كارش پاكيزه است: به هنگام خريد، بر سرِ مال نزند؛ به هنگام فروش، بازارگرمى نكند؛ عيب را نپوشاند؛ و در ميانه اين كارها سوگند نخورَد.
۱.. الكافي: ج 5 ص 153 ح 18 عن أبي اُمامة وراجع الفردوس: ج 2 ص 79 ح 2449.
عنه صلى الله عليه و آله:لا يَبِع حاضِرٌ لِبادٍ، دَعُوا النّاسَ يَرزُقِ اللّهُ بَعضَهُم مِن بَعضٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ساكن شهر يا روستا نبايد به باديه نشين چيزى بفروشد. ۲ بگذاريد تا خداوند، روزى برخى از مردم را به دست برخى ديگر دهد.
۱.. صحيح مسلم: ج 3 ص 1157 ح 20 عن جابر؛ الكافي: ج 5 ص 168 ح 1 عن عروة بن عبد اللّه عن الإمام الباقر عليه السلام عنه صلى الله عليه و آله وفيه «والمسلمون» بدل «دعوا الناس»، بحار الأنوار: ج 103 ص 88 ح 6.
۲.. منظور، آن است كه ساكنان شهر و روستا، اختيار اموال باديه نشين را در دست نگيرند و در خريد و فروش براى او تصميم نگيرند (ر. ك: السرائر، ابن ادريس: ج 2 ص 236).
عنه صلى الله عليه و آله:لا يُتَلَقَّى الرُّكبانُ لِبَيعٍ، ولا يَبِع بَعضُكُم عَلى بَيعِ بَعضٍ، ولا تَناجَشوا، ولا يَبِع حاضِرٌ لِبادٍ، ولا تَصُرُّوا الإبِلَ وَالغَنَمَ؛ فَمَنِ ابتاعَها بَعدَ ذلِكَ فَهُوَ بِخَيرِ النَّظَرَينِ بَعدَ أن يَحلُبَها؛ فَإِن رَضِيَها أمسَكَها، وإن سَخِطَها رَدَّها وصاعا مِن تَمرٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سواران، خريد و فروش نكنند؛ هيچ يك از شما بر معامله ديگرى در نيايد؛ قيمت كالا را در رقابت با هم بالا نبريد؛ ساكن شهر يا روستا براى باديه نشين، چيزى نفروشد؛ به هنگام فروش شتر يا گوسفند، شير را در پستان وى گِرد نياوريد [تا مشترى فريفته نشود]، كه هر كس چنين حيوانى را بخرد، بعد از اين كه آن را دوشيد، مختار است كه يكى از اين دو كار را بكند: اگر پسنديد، آن را نگاه دارد؛ و اگر نپسنديد، بازش گردانَد و يك من خرما بدهد.
۱.. صحيح مسلم: ج 3 ص 1155 ح 11 عن أبي هريرة.
عنه صلى الله عليه و آله:مَن باعَ عَيبا لَم يُبَيِّنهُ لَم يَزَل في مَقتِ اللّهِ، ولَم تَزَلِ المَلائِكَةُ تَلعَنُهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس، چيزى عيبدار را بفروشد و عيبش را نگويد، همواره در عذاب خداست و فرشتگان، پيوسته لعنتش مى كنند.
۱.. سنن ابن ماجة: ج 2 ص 755 ح 2247 عن واثلة بن الأسقع.
عنه صلى الله عليه و آله:المُسلِمُ أخُو المُسلِمِ، ولا يَحِلُّ لِمُسلِمٍ باعَ مِن أخيهِ بَيعا فيهِ عَيبٌ إلّا بَيَّنَهُ لَهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مسلمان، برادرِ مسلمان است و براى مسلمان، سزاوار نيست كه به برادرش چيزى معيوب بفروشد و عيبش را به وى نگويد.
۱.. سنن ابن ماجة: ج 2 ص 755 ح 2246 عن عقبة بن عامر الجهني.
عنه صلى الله عليه و آله:كِتمانُ البائِعِ عَيبَ ما باعَهُ غِشٌّ. لا يَحِلُّ لِمُسلِمٍ أن يَبيعَ مِن أخيهِ بَيعا يَعلَمُ فيهِ عَيبا إلّا بَيَّنَهُ، ولا يَحِلُّ لِغَيرِهِ إن عَلِمَ ذلِكَ العَيبَ أن يَكتُمَهُ عَنِ المُشتَري إذا راهُ اشتَراهُ ولَم يَعلَم بِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اين كه فروشنده، عيب آنچه را مى فروشد پنهان كند، فريبكارى است. بر مسلمان روا نيست كه به برادرش چيزى بفروشد كه عيبش را مى داند، مگر اين كه آن عيب را به مشترى بنمايانَد؛ و [نيز] بر غيرِ فروشنده روا نيست كه اگر آن عيب را مى داند و مى بيند كه مشترى نادانسته آن چيز را مى خرد، عيب را به او نگويد.
۱.. دعائم الإسلام: ج 2 ص 47 ح 115.
عنه صلى الله عليه و آله:أيُّهَا النّاسُ احفَظوا: لا تَحتَكِروا، ولا تَناجَشوا، ولا تَلَقَّوُا السِّلَعَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى مردم! [اينها را] به خاطر بسپاريد: احتكار نكنيد، در رقابت با يكديگر، قيمت را بالا نبريد، و كالا را [با بازارگرمى]عرضه نكنيد.
۱.. المعجم الكبير: ج 22 ص 382 ح 952 عن زامل بن عمرو عن أبيه عن جدّه.
صحيح البخاري عن أبي هريرة:نَهى رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله أن يَبيعَ حاضِرٌ لِبادٍ. (ولا تَناجَشوا، ولا يَبيعُ الرَّجُلُ عَلى بَيعِ أخيهِ.). ۱
صحيح البخارىـ به نقل از ابو هريره ـ: پيامبر خدا، نهى فرمود كه ساكن شهر يا روستا، به باديه نشين چيزى بفروشد و [فرمود:] «در رقابت با يكديگر، قيمت را بالا نبريد؛ و كسى بر معامله برادر [مسلمان]خود در نيايد».
۱.. صحيح البخاري: ج 2 ص 752 ح 2033.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:المَغبونُ غَيرُ مَحمودٍ ولا مَأجورٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:فريفته شده [در معامله]، نه ستوده است و نه پاداش دارد.
۱.. الخصال: ص 621 ح 10 عن أبي بصير ومحمّد بن مسلم عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام، بحارالأنوار: ج 10 ص 99 ح 1؛ المعجم الكبير: ج 3 ص 83 ح 2732 عن الإمام الحسن عن أبيه عليهماالسلام عن جدّه صلى الله عليه و آله.