سَنا
2 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:تَداوَوا بِالسَّنا، فَإِنَّهُ لَو كانَ شَيءٌ يَرُدُّ المَوتَ لَرَدَّهُ السَّنا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:با سَنا ۲ درمان كنيد؛ زيرا اگر بنا بود چيزى مرگ را برگرداند، سَيا بود كه آن را دفع مى كرد.
۱.. قرب الإسناد: ص 110 ح 379 عن الحسين بن علوان عن الإمام الصادق عن أبيه عليهماالسلام عن جابر بن عبداللّه، بحارالأنوار: ج 26 ص 218 ح 1.
۲.سَنا: سَيا را گويند و آن، دارويى است كه در مُسهلات به كار برند و سَيا، اسم فارسى سناست و گفته اند عصاره آن است، و گفته اند عصاره نبات ديگر است (لغت نامه دهخدا).
سَنا، چوبى باشد كه بِدان، مسواك كنند. گياهى است مُسهل و بهترينِ آن، مكّى است. گياهى است از تيره پروانه داران كه داراى چند گونه است و از گياهان بومىِ نواحى گرم سودان و آسياى صغير و عربستان و جنوب ايران مى باشد. برگ هايش متناوب و مركّب، بدون برگچه انتهايى است. گل هايش زردرنگ و ميوه اش نياك و محتوى چند دانه است (ر. ك: لغت نامه دهخدا).
عنه صلى الله عليه و آله:إيّاكُم وَالشُّبرُمَ؛ فَإِنَّهُ حارٌّ يارٌّ، وعَلَيكُم بِالسَّنا فَتَداوَوا بِهِ، فَلَو دَفَعَ شَيءٌ المَوتَ لَدَفَعَهُ السَّنا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از شُبْرُمْ (گاو كُشَك) حذر كنيد؛ چرا كه گرم و خشك ۲ است، و بر شما باد سَيا. با آن، درمان كنيد؛ چرا كه اگر بنا بود چيزى مرگ را دور كند، سَيا آن را دور مى كرد.
۱.. دعائم الإسلام: ج2 ص149 ح543، بحار الأنوار: ج 62 ص 219 ح 4 و ص274.
۲.در متن، چنين آمده است؛ امّا محدّث نورى، معتقد است شايد چنان كه در النهايةى ابن اثير و در حديث اُمّ سلمه آمده، اين واژه «جار» باشد (مستدرك الوسائل: ج 16 ص 460). در چنين صورتى، معنا، «جريان يابنده» خواهد بود.
امّا علّامه مجلسى، به نقل از الفائق، اين واژه را «يار» و از نوع توابع لفظى دانسته است كه معنايى جز تأكيدِ همان واژه پيشين ندارد. همين گونه است در مستدرك سفينة البحار: ج 5 ص 337.