حدیث دربارهپاداش پرستارى

الإمام عليّ عليه السلام عن رسول اللّه صلى الله عليه و آله:مَن سَعى لِمَريضٍ في حاجَةٍ قَضاها أو لَم يَقضِها، خَرَجَ مِن ذُنوبِهِ كَيَومَ وَلَدَتهُ اُمُّهُ. فَقالَ رَجُلٌ مِنَ الأَنصارِ: بِأَبي أنتَ واُمّي يا رَسولَ اللّهِ، فَإِن كانَ المَريضُ مِن أهلِ بَيتِهِ، أوَ لَيسَ ذلِكَ أعظَمَ أجراً إذا سَعى في حاجَةِ أهلِ بَيتِهِ؟ قالَ: نَعَم. ۱
امام على عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «هر كس در بر آوردن نياز بيمارى بكوشد، خواه آن را بر آورد و خواه بر نياورد، از زير بار گناه خويش بيرون مى رود، به سان آن روز كه از مادر، زاده شده است». در اين هنگام، مردى از انصار گفت: اى پيامبر خدا، پدر و مادرم به فدايت! اگر بيمار از خانواده شخص باشد، آيا در صورتى كه در بر آوردن نياز خانواده خويش بكوشد، اين كار، پاداش بيشترى ندارد؟ فرمود: «چرا».
۱.. كتاب من لايحضره الفقيه: ج4 ص16 ح4968 عن الحسين بن زيد عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام، بحار الأنوار: ج81 ص217 ح9؛ الفردوس: ج3 ص548 ح5711 عن أبي هريرة وليس فيه ذيله من «فقال رجل.».

احادیث دیگر این موضوع

۲