حدیث دربارهشكيبايى

عنه صلى الله عليه و آله:مَن مَرِضَ يَوماً ولَيلَةً فَلَم يَشكُ إلى عُوّادِهِ، بَعَثَهُ اللّهُ عز و جل يَومَ القِيامَةِ مَعَ خَليلِهِ إبراهيمَ خَليلِ الرَّحمنِ عليه السلام، حَتّى يَجوزَ الصِّراطَ كَالبَرقِ اللّامِعِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس يك شبانه روز بيمار شود و نزد عيادت كنندگانش شِكوه نكند، خداوندْ او را در روز قيامت، با خليل خويش، ابراهيم خليل الرحمان، برمى انگيزد تا به سان برقى پُردرخشش، از صراط بگذرد.

۱.. كتاب من لا يحضره الفقيه: ج 4 ص 16 ح 4968 عن الحسين بن زيد عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام، بحار الأنوار: ج 81 ص 177 ح 17.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت عوامل بهشتی شدن خوی های والا و کردارهای نیکو +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ناله بيمار، نوشته مى شود. پس اگر شكيبا باشد، [ناله اش]حسنه نوشته مى شود و اگر بى تاب باشد، ناشكيبا و بى پاداش نوشته مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بر هر بنده اى در هنگام بيمارى، دو فرشته گمارده مى شود. آنان چون شخصْ بيمار شود، مى گويند: پروردگارا! فلان بنده تو بيمار شده است. و البتّه او خود، به اين نكته آگاه تر است. خداوند مى فرمايد: «بنگريد كه چه مى گويد». پس اگر شكيبايى كند و پاداش خويش را از خداوند بخواهد و در اين بيمارى، اميد خير داشته باشد، آن را به بارگاه خدا مى رسانند. پس خداوند مى فرمايد: «من، شما را گواه مى گيرم كه چنانچه بيمارىِ او را برطرف نمودم، برايش خونى بهتر از خون وى، و گوشتى بهتر از گوشت وى، جايگزين مى سازم و او را مى آمرزم، و چنانچه جان او را ستاندم، وى را به بهشت در مى آورم». و اگر بى تابى و ناشكيبى كند، خداوند مى فرمايد: «چنانچه بيمارىِ او را برطرف كنم، براى او گوشتى بدتر از گوشتش، و خونى بدتر از خونش جايگزين مى كنم و او را به گناهش كيفر مى دهم، و چنانچه او را كيفر دهم، او را به دوزخ در مى آورم البتّه اين كيفر، در صورتى است كه بى تابى، او را به كفرگويى و ارتداد، وادار سازد.».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل فرموده است: «هر كس، سه روز بيمار باشد و در اين مدّت، نزد هيچ يك از عيادت كنندگانش شِكوه نكند، براى او گوشتى بهتر از گوشت [پيشينِ]وى، و خونى بهتر از خون [پيشينِ] وى، جايگزين مى سازم و اگر او را بهبود بخشم، در حالى بهبودش مى دهم كه هيچ گناهى برايش نمانده است و اگر جان او را بستانم، به سوى رحمت خويش مى ستانم».