حدیث دربارهشكيبايى
عنه صلى الله عليه و آله:كُلُّ عَبدٍ مُوَكَّلٌ بِهِ مَلَكانِ في مَرَضِهِ، فَإِذا مَرِضَ قالا: يا رَبِّ، إنَّ عَبدَكَ فُلاناً قَد مَرِضَ ـ وهُوَ أعلَمُ بِهِ ـ فَيَقولُ:
اُنظُروا ماذا يَقولُ فَإِن صَبَرَ وَاحتَسَبَ ورَجا فيهِ الخَيرَ، أدَّيا ذلِكَ إلَى اللّهِ، فَيَقولُ اللّهُ: فَإِنّي اُشهِدُكُم أنَّهُ إن رَفَعتُهُ أبدَلتُهُ دَماً خَيراً مِن دَمِهِ، ولَحماً خَيراً مِن لَحمِهِ، وغَفَرتُ لَهُ ذَنبَهُ. وإن قَبَضتُهُ أدخَلتُهُ الجَنَّةَ.
وإن جَزِ عَ وهَلِعَ قالَ: إن رَفَعتُهُ أبدَلتُهُ لَحماً شَرّاً مِن لَحمِهِ، ودَماً شَرّاً مِن دَمِهِ، وعاقَبتُهُ بِذَنبِهِ، وإن عاقَبتُهُ أدخَلتُهُ النّارَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بر هر بنده اى در هنگام بيمارى، دو فرشته گمارده مى شود. آنان چون شخصْ بيمار شود، مى گويند: پروردگارا! فلان بنده تو بيمار شده است. و البتّه او خود، به اين نكته آگاه تر است.
خداوند مى فرمايد: «بنگريد كه چه مى گويد».
پس اگر شكيبايى كند و پاداش خويش را از خداوند بخواهد و در اين بيمارى، اميد خير داشته باشد، آن را به بارگاه خدا مى رسانند.
پس خداوند مى فرمايد: «من، شما را گواه مى گيرم كه چنانچه بيمارىِ او را برطرف نمودم، برايش خونى بهتر از خون وى، و گوشتى بهتر از گوشت وى، جايگزين مى سازم و او را مى آمرزم، و چنانچه جان او را ستاندم، وى را به بهشت در مى آورم».
و اگر بى تابى و ناشكيبى كند، خداوند مى فرمايد: «چنانچه بيمارىِ او را برطرف كنم، براى او گوشتى بدتر از گوشتش، و خونى بدتر از خونش جايگزين مى كنم و او را به گناهش كيفر مى دهم، و چنانچه او را كيفر دهم، او را به دوزخ در مى آورم ۲».