حدیث دربارهعُنّاب
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:العُنّابُ يَذهَبُ بِالحُمّى. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:عُنّاب، ۲ تب را مى بَرد.
۱.. طبّ النبيّ صلى الله عليه و آله: ص 9، بحار الأنوار: ج 62 ص 232 ح 1.
۲.عُنّاب، درختى است مشهور، و چنان كه ادّعا كرده اند، برگ آن براى چشم دردهاى گرم، سودمند است و ميوه اش نيز رطوبت را از خون مى گيرد. حتّى گفته اند كه دست زدن به عنّاب نيز همين اثر را دارد. از همين روى، هر گاه بخواهند آن را از شهرى به شهر ديگر ببرند، هر روز، آن را بر پشت يك مَركَب مى نهند تا يك مركب، به تنهايى آن را حمل نكند و خونش خشك نشود!
جالينوس، درباره آن گفته است: خون را خشك نمى كند. تنها بر غلظت آن مى افزايد.
ابن بيطار، به نقل از مسيح عليه السلام آورده است: گرم و مرطوب و در ميانه درجه نخست است و در آن، حرارت، بيش از رطوبت است. چون خودِ عنّاب يا آبش خورده شود، خلطى خوب مى آورد. اين ميوه، تندى و سوزندگى خون را نيز تسكين مى دهد و براى سرفه، نفَس تنگى، درد كليه و مثانه و درد سينه، سودمند است. نوع برگزيده آن، عُنّابى است كه هسته اش نيز بزرگ باشد. اگر پيش از غذا خورده شود، مناسب تر است.