حدیث دربارهمَويز

حکمت‌نامه پیامبر اعظم(ص) ج ۱۳، ص ۴۵۱، ح ۱۰۸۶۲

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

عنه صلى الله عليه و آله:مَن أدمَنَ أكلَ الزَّبيبِ عَلَى الرِّيقِ، رُزِقَ الفَهمَ وَالحِفظَ وَالذِّهنَ، ونَقَصَ مِنَ البَلغَمِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس به خوردن مَويز در حالت ناشتا عادت كند، فهم و حافظه و ذهن، روزىِ او مى شود و بلغمِ وى مى كاهد.

۱.. بحار الأنوار: ج 62 ص 271 ح 70 نقلاً عن كتاب الجنّة للكفعمي عن ابن مسعود.

کلیدواژه‌ها حکمت های پزشکی و بهداشتی درمان با میوه ها و غذاها و گیاهان دارویی مویز

احادیث دیگر این موضوع

۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بر شما باد مويز؛ چرا كه تلخه را خاموش مى كند، بلغم را فرو مى نشاند، پِى را استحكام مى بخشد، خستگى را مى برد و قلب را نيكو مى سازد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بر شما باد مويز؛ اين حديث، در: عيون أخبار الرضا عليه السلام (ج2 ص35 ح81)، صحيفة الإمام الرضا عليه السلام (ص107 ح58)، مكارم الأخلاق (ج1 ص415 ح1405) و الدعوات (ص147 ح386) هم وجود دارد؛ ليكن در آنها به جاى «زبيب (مويز)»، واژه «زيت (روغن زيتون)» آمده كه با توجّه به نزديك بودن نگارش اين دو كلمه به همديگر در زبان عربى، احتمال تصحيف در يكى از آن دو، وجود دارد و چون خواص و آثار ذكرشده در اين حديث، كم و بيش در احاديث ديگر درباره مويز هم وارد شده، ما نسخه زبيب را ترجيح داده، حديث را در اين فصل آورديم و در فصل زيتون نياورديم. چرا كه تلخه را مى زدايد، بلغم را مى برد، پِى را استحكام مى بخشد، رنجيدگى و خستگى را از ميان بر مى دارد، خوى را خوش مى سازد، دل را پاك (پيراسته) مى دارد و اندوه (پريشانى) را مى برد.