حدیث دربارهدشوارى نجات يافتن

صحيح البخاري عن أبي ذرّ:كُنتُ أمشي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله في حَرَّةِ المَدينَةِ عِشاءً، اِستَقبَلَنا اُحُدٌ، فَقالَ: يا أبا ذَرٍّ، ما اُحِبُّ أنَّ اُحُدا لي ذَهَبا، يَأتي عَلَيَّ لَيلَةٌ أو ثَلاثٌ عِندي مِنهُ دينارٌ إلّا أرصُدُهُ لِدَينٍ، إلّا أن أقولَ بِهِ في عِبادِ اللّهِ هكَذا وهكَذا وهكَذا. وأرانا بِيَدِهِ. ثُمَّ قالَ: يا أبا ذَرٍّ. قُلتُ: لَبَّيكَ وسَعدَيكَ يا رَسولَ اللّهِ! قالَ: الأَكثَرونَ هُمُ الأَقَلّونَ، إلّا مَن قالَ هكَذا وهكَذا. ۱

صحيح البخارىـ به نقل از ابو ذر ـ: شبانگاهى همراه پيامبر صلى الله عليه و آله در زمينى سنگلاخ، بيرون مدينه قدم مى زدم. كوه اُحد پيش روى ما بود. ايشان فرمود: «اى ابو ذر! من دوست نمى دارم كه كوه اُحد از طلا گردد و براى من باشد و يك يا سه شب بر من در رسد و دينارى از آن نزدم باشد (جز اين كه آن را براى پرداخت بدهى اى كنار گذارم)، مگر اين كه آن را در راه بندگان خدا به چنين و چنين و چنين (كار خير) زنم» و با دستش به ما علامت داد. سپس فرمود: «اى ابو ذر!». گفتم: از جان و دل در خدمتم، اى پيامبر خدا! فرمود: «آنان كه بيشتر دارند، كم مايه ترند، مگر آن كه كسى چنين و چنين (كار خير) كند».

۱.. صحيح البخاري: ج 5 ص 2312 ح 5913.

کلیدواژه‌ها حکمت های اقتصادی آفات توسعه ثروت اندوزی زیان های ثروت اندوزی +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا پيشِ روى شما گردنه اى بس سخت قرار دارد كه گران باران نمى توانند از آن گذر كنند.

معجم السفرـ به نقل از انس ـ: پيامبر خدا به ابو ذر فرمود: «همانا پيش روى ما گردنه اى دشوار است كه تنها سبك باران از آن گذر توانند كرد». ابو ذر گفت: آيا من از جمله ايشانم؟ پيامبر صلى الله عليه و آله به وى فرمود: «آيا غذاى يك روز يا شبت را دارى؟». گفت: نه. فرمود: «پس تو از سبك بارانى». . قابل توجّه است كه اين روايت از نظر سند، فاقد اعتبار لازم است و مى توان آن را بر سبك بارترين افراد در قيامت، حمل كرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آنان كه [از مال دنيا] بيشتر دارند، در روز قيامت در جايگاهى پست ترند، مگر آن كه دارنده مال، آن را در اين و آن (كار خير) صرف كند و آن را از راه درست به دست آورده باشد.

صحيح البخارىـ به نقل از ابو ذر ـ: نزد پيامبر خدا رفتم، در حالى كه در سايه كعبه مى فرمود: «سوگند به پروردگار كعبه، ايشان زيانكاران اند؛ سوگند به پروردگار كعبه، ايشان زيانكاران اند!». [با خود]گفتم: حالِ من چه سان است؟ آيا در من، كاستى اى است؟ حالِ من چه سان است؟ پس نزد ايشان نشستم، در حالى كه مى فرمود: «حال كه آنچه خدا خواسته، ذهن مرا به خود مشغول داشته، نمى توانم سكوت ورزم». گفتم: پدرم و مادرم فداى تو باد! آنان كيان اند، اى پيامبر خدا؟ فرمود: «همانان كه مال بسيار دارند، مگر كسى كه چنين و چنين و چنين (كار خير) كند».

التوحيدـ به نقل از زيد بن وهب، از ابو ذر ـ: شبى از شب ها بيرون رفتم و پيامبر خدا را ديدم كه تنها قدم مى زند و هيچ كس با وى نيست. گمان كردم كه دوست نمى دارد كسى با ايشان همراه باشد. پس در سايه ماه به گام زدن پرداختم. مرا ديد و فرمود: «كيست؟». گفتم: خدا مرا فداى تو سازد! ابو ذرم. فرمود: «اى ابو ذر! پيش بيا». پس چندى با ايشان قدم زدم. فرمود: «در روز قيامت، آنان كه [از مال دنيا]بيشتر دارند، كم مايه ترند، مگر آن كس كه خدا به وى خير عطا فرموده باشد و او از آن، به راست و چپ و پيش رو و پشتِ سر ببخشد و با آن، كار نيك كند».

سنن الترمذىـ به نقل از معرور بن سويد، از ابو ذر ـ: نزد پيامبر خدا رفتم كه در سايه كعبه نشسته بود. مرا ديد كه پيش مى آيم. فرمود: «به خدا سوگند كه در روز قيامت، آنان زيانكارند». [با خود] گفتم: مرا چه شده است؟ شايد درباره من، چيزى نازل شده است. پس به پيامبر صلى الله عليه و آله گفتم: پدر و مادرم فدايت! آنان كيان اند؟ فرمود: «كسانى اند كه بيشتر [مال دنيا] دارند، مگر كسى كه چنين و چنين و چنين (كار خير) كند». سپس قدرى خاك به پيش رو و راست و چپ خود پاشيد و فرمود: «سوگند به آن كه جانم در دست اوست، هيچ كس نمى ميرد كه از خود، شتر يا گاوى بر جا بگذارد كه زكاتش را ادا نكرده باشد، مگر آن كه روز قيامت، آن حيوان، فربه تر و بزرگ تر مى آيد و او را لگدمال مى كند و با شاخ هايش وى را مى راند؛ و اين كار، پياپى از سر گرفته مى شود تا در ميان مردم بر وى حكم شود».