حدیث دربارهكوتاهى نا به جا در مصرف

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إيّاكُم ولِباسَ الرُّهبانِ! فَإِنَّهُ مَن يَتَرَهَّبُ أو يَتَشَبَّهُ بِهِم فَلَيسَ مِنّي، ومَن تَرَكَ اللَّحمَ وحَرَّمَهُ عَلى نَفسِهِ فَلَيسَ مِنّي، ومَن تَرَكَ النِّساءَ كَراهِيَةً فَلَيسَ مِنّي. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از پوشيدن جامه راهبان بپرهيزيد! هر آينه هر كس رهبانيت پيشه كند يا خود را به راهبان شبيه سازد، از من نيست؛ و هر كه [خوردنِ] گوشت را ترك گويد و آن را بر خويش حرام سازد، از من نيست؛ و هر كس از روى كراهت، [همخوابگى با]زنان را ترك كند، از من نيست.
۱.. الفردوس: ج 1 ص 381 ح 1534 عن الإمام عليّ عليه السلام وراجع: المناقب لابن شهرآشوب: ج 2 ص 100.

احادیث دیگر این موضوع

۱
عوالى اللآلى:در حديثى آمده است: پيامبر صلى الله عليه و آله در جمع مردم نشست و روز قيامت را برايشان وصف فرمود؛ ولى بر بيم دادنِ ايشان نيفزود. آنان را دلْ نازكى افتاد و گريستند. سپس ده تن از اصحاب در خانه عثمان بن مَظعون گِرد آمدند و قرار گذاشتند كه روز را روزه بگيرند و شب را [به عبادت] بايستند، به زنانْ نزديك نشوند و عطر زدن را ترك گويند، خرقه پشمينه بر تن كنند و دنيا را وا گذارند، در زمين به سياحت بپردازند و رهبانيت پيش گيرند و نَرينِگان را اَخته كنند. اين خبر به پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد. پس به خانه عثمان آمد؛ ولى او را نيافت. به همسرش فرمود: «آيا آنچه به من خبر رسيده، درست است؟». او هم نمى خواست كه خبر پيامبر صلى الله عليه و آله را ناراست شمارَد و هم كراهت داشت كه به زيان همسرش سخنى بگويد. گفت: اى پيامبر خدا! اگر عثمان به شما خبرى داده، راست گفته است. پيامبر صلى الله عليه و آله باز گشت. عثمان كه به خانه آمد، همسرش ماجرا را برايش بيان كرد. پس او و يارانش نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمدند. پيامبر خدا به ايشان فرمود: «آيا قرارى نهاده ايد و من باخبر نشده ام؟». گفتند: ما جز خير نمى خواستيم. فرمود: «من [با اين كه پيامبرم،] به اين شيوه امر نشده ام!». سپس فرمود: «هر آينه وجودِ شما را بر شما حقّى است. پس روزه بگيريد و روزه بگشاييد، [به عبادت] بايستيد و [در هنگام لزوم] بخوابيد، كه من، خود، روزه مى گيرم و روزه مى گشايم، و [به عبادت]مى ايستم و [به هنگام خواب]مى خوابم، و گوشت و چربى مى خورم، و با زنان در مى آميزم. پس هر كه از سنّت من روى بگردانَد، از من نيست». سپس مردم گِرد آمدند و پيامبر صلى الله عليه و آله براى ايشان خطبه خواند و فرمود: «چه شده است گروهى را كه زنان و عطر و خواب و خواستنى هاى دنيا را حرام شمردند؟ و امّا من، به شما فرمان نمى دهم كه كشيش و راهب شويد. در دين من، مقرّر نشده كه گوشت و زنان را رها كنيد و به صومعه ها بخزيد. دوره گردىِ (درويشىِ) امّت من، در روزه، و رهبانيّتش، در جهاد است. خدا را عبادت كنيد و به او هيچ شرك نورزيد، حج و عمره بگزاريد، نماز بر پا كنيد، زكات بدهيد، روزه ماه رمضان را به جاى آوريد و به راه راست برويد تا شما را بر راه راست، نگه دارد. جز اين نيست كه كسانى پيش از شما بر خود سخت گرفتند و از اين رو، هلاك شدند. ايشان بر خود سخت گرفتند و خداوند هم بر آنان سخت گرفت؛ و اينان (راهبان و كشيشان) باقى مانده همانان اند در دِيرها و صومعه ها».