حدیث دربارهابرازِ بى نيازى
سنن أبي داوود عن أبي الأحوص عن أبيه:أتَيتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله في ثَوبٍ دونٍ، فَقالَ: أ لَكَ مالٌ؟ قُلتُ: نَعَم. قالَ: مِن أيِّ المالِ؟ قالَ: قَد آتانِيَ اللّهُ مِنَ الإِبِلِ وَالغَنَمِ وَالخَيلِ وَالرَّقيقِ. قالَ: فَإِذا آتاكَ اللّهُ مالاً فَليُرَ أثَرُ نِعمَةِ اللّهِ عَلَيكَ وكَرامَتِهِ. ۱
سنن أبى داوودـ به نقل از ابو الأحوص، از پدرش ـ: در حالى كه جامه اى پَست بر تن داشتم، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمدم. فرمود: «آيا مالى دارى؟».
گفتم: آرى.
فرمود: «چه مالى؟».
گفت [م]: خداوند به من شتر و گوسفند و اسب و بندگانى عطا فرموده است.
فرمود: «پس اينك كه به تو مال عطا فرموده، بايد نشانِ نعمت و كرامت خداوند بر تو ديده شود».
۱.. سنن أبي داوود: ج 4 ص 51 ح 4063.