حدیث دربارهدر نظر گرفتن اولويت ها
الإمام الرضا عليه السلام:أتى رَجُلٌ إلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله بِدينارَينِ، فَقالَ: يا رَسولَ اللّهِ، اُريدُ أن أحمِلَ بِهِما في سَبيلِ اللّهِ. قالَ: ألَكَ والِدانِ أو أحَدُهُما؟ قالَ: نَعَم. قالَ: اِذهَب فَأَنفِقهُما عَلى والِدَيكَ؛ فَهُوَ خَيرٌ لَكَ أن تَحمِلَ بِهِما في سَبيلِ اللّهِ. فَرَجَعَ فَفَعَلَ. فَأَتاهُ بِدينارَينِ آخَرَينِ، قالَ: قَد فَعَلتُ، وهذانِ دينارانِ اُريدُ أن أحمِلَ بِهِما في سَبيلِ اللّهِ. قالَ: ألَكَ وَلَدٌ؟ قالَ: نَعَم. قالَ عليه السلام: فَاذهَب فَأَنفِقهُما عَلى وَلَدِكَ؛ فَهُوَ خَيرٌ لَكَ أن تَحمِلَ بِهِما في سَبيلِ اللّهِ. فَرَجَعَ فَفَعَلَ. فَأَتاهُ بِدينارَينِ آخَرَينِ، فَقالَ: يا رَسولَ اللّهِ، قَد فَعَلتُ، وهذانِ دينارانِ آخَرانِ اُريدُ أن أحمِلَ بِهِما في سَبيلِ اللّهِ. فَقالَ: ألَكَ زَوجَةٌ؟ قالَ: نَعَم. قالَ: أنفِقهُما عَلى زَوجَتِكَ؛ فَهُوَ خَيرٌ لَكَ أن تَحمِلَ بِهِما في سَبيلِ اللّهِ. فَرَجَعَ وفَعَلَ. فَأَتاهُ بِدينارَينِ آخَرَينِ، فَقالَ: يا رَسولَ اللّهِ، قَد فَعَلتُ، وهذانِ دينارانِ اُريدُ أن أحمِلَ بِهِما في سَبيلِ اللّهِ. فَقالَ: ألَكَ خادِمٌ؟ قالَ: نَعَم. قالَ: اِذهَب فَأَنفِقهُما عَلى خادِمِكَ؛ فَهُوَ خَيرٌ لَكَ مِن أن تَحمِلَ بِهِما في سَبيلِ اللّهِ. فَفَعَلَ. فَأَتاهُ بِدينارَينِ آخَرَينِ، فَقالَ: يا رَسولَ اللّهِ، وهذِهِ دينارانِ اُريدُ أن أحمِلَ بِهِما في سَبيلِ اللّهِ. فَقالَ: اِحمِلهُما وَاعلَم بِأَنَّهُما لَيسا بِأَفضَلِ دينارَيكَ. ۱
امام رضا عليه السلام:مردى دو دينار نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آورد و گفت: اى پيامبر خدا! مى خواهم اين دو را در راه خدا هزينه كنم.
فرمود: «آيا پدر و مادرت يا يكى از آن دو، زنده اند؟».
گفت: آرى.
فرمود: «روانه شو و آن دو دينار را براى آنان هزينه كن، كه براى تو بهتر از آن است كه در راه خدا انفاق كنى».
پس باز گشت و چنان كرد.
آن گاه، دو دينار ديگر نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آورد و گفت: آن كار را كردم. اكنون مى خواهم اين دو دينار را در راه خدا صرف كنم.
فرمود: «آيا فرزند دارى؟».
گفت: آرى.
فرمود: «برو و آن دو دينار را براى فرزندت هزينه كن، كه اين، براى تو بهتر از آن است كه در راه خدا انفاق ورزى».
پس باز گشت و چنان كرد.
سپس دو دينار ديگر نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آورد و گفت: اى پيامبر خدا! آن كار را نيز كردم. اين، دو دينار ديگر است كه مى خواهم در راه خدا انفاق كنم.
فرمود: «آيا همسر دارى؟».
گفت: آرى.
فرمود: «آن دو را براى همسرت مصرف كن، كه برايت بهتر از آن است كه در راه خدا انفاق كنى».
پس باز گشت و همان كار كرد.
ديگر بار، دو دينار نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آورد و گفت: اى پيامبر خدا! آن كار را كردم. اين دو دينار را مى خواهم كه در راه خدا مصرف كنم.
فرمود: «آيا خدمتكار دارى؟».
گفت: آرى.
فرمود: «برو و آن دو دينار را براى خدمتكارت هزينه كن، كه اين براى تو، بهتر از صرف كردن در راه خداست».
آن مرد چنين كرد. آن گاه، دو دينار ديگر نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آورد و گفت: اى پيامبر خدا! مى خواهم اين دو دينار را در راه خدا به مصرف برسانم.
فرمود: «چنين كن؛ و بدان كه اين دو دينار، برترين دينارهايت نيستند».
۱.. تهذيب الأحكام: ج 6 ص 171 ح 330 عن أبي الحسين الرازي.