بخشش
2 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:مَن طَلَبَ مَحَبَّةَ النّاسِ فَليَبذِل مالَهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركه خواستار دوستىِ مردم است، از دارايىِ خود ببخشد.
۱.فردوس الأخبار: ج 4 ص 77 ح 5726 عن أنس بن مالك.
تاريخ بغداد عن ربعيّ بن خراش:جاءَ رَجُلٌ إلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله وقالَ: يا رَسول اللّهِ دُلَّني عَلى عَمَلٍ يُحِبُّنِيَ اللّهُ عَلَيهِ ويُحِبُّنِيَ النّاسُ.
فَقالَ صلى الله عليه و آله: إذا أرَدتَ أن يُحِبَّكَ اللّهُ فَأَبغِضِ الدُّنيا، وإذا أرَدتَ أن يُحِبَّكَ النّاسُ فَما كانَ عِندَكَ مِن فُضولِها فَانبِذهُ إلَيهِم. ۱
تاريخ بغدادـ به نقل از رِبعى بن خِراش ـ: مردى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! به كارى راه نمايى ام كن كه خدا و مردم، بدان سبب، دوستم بدارند.
پيامبر خدا فرمود: «هرگاه خواستى خداوندْ دوستت بدارد، با دنيا دشمنى كن و هر گاه خواستى مردمْ دوستت بدارند، از افزون دنيا [كه بيش از نياز توست]، به آنان ببخش».
۱.تاريخ بغداد: ج 7 ص 270.