حدیث دربارهبرادر شدن ياران پيامبر ، پيش از هجرت

المعيار و الموازنة:آن گاه، درباره حديث مؤاخات و دلالت آشكارى كه در آن هست، انديشيدند؛ اين كه پيامبر صلى الله عليه و آله مسلمانان را بر حَسَب منزلتشان متمايز ساخت و سپس با توجّه به برترىِ يكى بر ديگرى، ميان ايشان پيوند برادرى برقرار ساخت. براى مثال، نزديك ترين فرد به منزلت ابو بكر، عمر بود. لذا ميان آن دو، برادرى افكند. همچنين طلحه، شبيه زبير بود و منزلت نزديك به هم داشتند. از اين رو، آن دو را با هم برادر قرار داد. همين كار را با عبد الرحمان بن عوف كرد و او را با عثمان، برادر قرار داد. سپس به على عليه السلام فرمود: «به اين دليل، تو را آخر از همه قرار دادم كه براى خودم بمانى. تو برادر و يارِ منى». پس در ميان مسلمانان، هيچ كس شبيه تر از على عليه السلام به پيامبر صلى الله عليه و آله نبود، و نه سزاوارتر از او به برادرى با پيامبر صلى الله عليه و آله. او به سبب پيش گامى اش بر ديگران، شايسته برادرى با پيامبر صلى الله عليه و آله بود. برادرىِ على عليه السلام، برتر از برادرىِ ديگران بود؛ چرا كه بر ديگران، فضيلت داشت.