حدیث دربارهآنان كه دوستى شان واجب است

عنه صلى الله عليه و آله:لا يُؤمِنُ عَبدٌ حَتّى أكونَ أحَبَّ إلَيهِ مِن نَفسِهِ، و أهلي أحَبَّ إلَيهِ مِن أهلِهِ، و ذاتي أحَبَّ إلَيهِ مِن ذاتِهِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى ايمان نمى آورد، مگر هنگامى كه من برايش دوست داشتنى تر از خودش باشم و خانواده ام برايش دوست داشتنى تر از خانواده اش باشند و هستى ام برايش دوست داشتنى تر از هستى اش باشد.

۱.المعجم الكبير: ج 7 ص 75 ح 6416 عن أبي ليلى؛ مشكاة الأنوار: ص 153 ح 374 بزيادة «وعترتي أحبّ إليه من عترته» بعد «أهله».

کلیدواژه‌ها دوستی مردم احکام دوستی آنان که دوستی شان واجب است

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى ايمان نمى آورد، مگر هنگامى كه من برايش دوست داشتنى تر از خودش باشم و خاندانم برايش ارجمندتر از خاندان خودش باشند و خانواده ام برايش دوست داشتنى تر از خانواده خودش باشند و هستى ام برايش دوست داشتنى تر از هستى خودش باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ يك از شما ايمان نمى آورد، مگر هنگامى كه من برايش از پدرش و فرزندش و همه مردم، دوست داشتنى تر باشم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ يك از شما ايمان نمى آورد، مگر هنگامى كه خدا و پيامبرش براى او از هر چيز ديگرى دوست داشتنى تر باشند، و در آتش افتادن، برايش دوست داشتنى تر از بازگشت به كفر باشد، پس از آن كه خداوندْ او را از آن (كفر)، نجات بخشيده است. هيچ يك از شما ايمان نمى آورد، مگر هنگامى كه من برايش دوست داشتنى تر از فرزندش، پدرش و همه مردم باشم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى در روز قيامت، قدمى بر نمى دارد، مگر آن كه از او درباره چهار چيز پرسش شود: از عمرش، كه در چه راهى به سر آورده است؛ از پيكرش، كه در چه راهى فرسوده است؛ از مالش، كه آن را از چه راهى به دست آورده و در چه راهى صرف كرده است؛ و از دوستىِ ما اهل بيت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دوستى من، با قلب بنده اى آميخته نمى شود، مگر آن كه خداوند پيكرش را بر آتش، حرام خواهد كرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پروردگارم با من عهد بست كه ايمان هيچ بنده اى را نپذيرد، مگر با دوستى اهل بيتم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نخستين چيزى كه [روز قيامت] درباره آن از بنده مى پرسند، دوستى ما اهل بيت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ايمان، جز با دوستى ما اهل بيت، كامل نمى شود.