حدیث دربارهآنان كه دوستى شان واجب است
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:لا يُؤمِنُ عَبدٌ حَتّى أكونَ أحَبَّ إلَيهِ مِن نَفسِهِ، و تَكونَ عِترَتي إلَيهِ أعَزَّ مِن عِترَتِهِ، ويكَونَ أهليأحَبَّ إلَيهِ منِ أهلِهِ، وتَكونَ ذاتي أحَبَّ إلَيهِ مِن ذاتِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى ايمان نمى آورد، مگر هنگامى كه من برايش دوست داشتنى تر از خودش باشم و خاندانم برايش ارجمندتر از خاندان خودش باشند و خانواده ام برايش دوست داشتنى تر از خانواده خودش باشند و هستى ام برايش دوست داشتنى تر از هستى خودش باشد.
۱.علل الشرائع: ص 140 ح 3 عن أبي ليلى، بحار الأنوار: ج 27 ص 86 ح 30 وراجع: مسند ابن حنبل: ج 4 ص 547 ح 13913.