حدیث دربارهآفات دوستى
عنه صلى الله عليه و آله:إيّاكُم وَ الظَّنَّ؛ فَإِنَّ الظَّنَّ أكذَبُ الكَذِبِ، و كونوا إخوانا فِي اللّهِ كَما أمَرَكُمُ اللّهُ؛ لا تَتَنافَروا، و لا تَجَسَّسوا، و لا تَتَفاحَشوا، و لا يَغتَب بَعضُكُم بَعضا، و لا تَتَنازَعوا، و لا تَتَباغَضوا، و لا تَتَدابَروا، و لا تَتَحاسَدوا؛ فَإِنَّ الحَسَدَ يَأكُلُ الإِيمانَ كَما تَأكُلُ النّارُ الحَطَبَ اليابِسَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از گمان بپرهيزيد، كه گمان، دروغ ترين دروغ است و همان گونه كه خدا به شما فرمان داده است، برادران خدايى باشيد. از يكديگر دورى مجوييد. [در كار ديگران]تجسّس مكنيد. به همديگر بدى مكنيد. از يكديگر غيبت مكنيد. با يكديگر نزاع مكنيد. با يكديگر دشمنى مكنيد. از يكديگر مبُريد و به يكديگر حسادت مورزيد كه حسادت ـ همان گونه كه آتش، چوب خشك را مى سوزانَد ـ ايمان را مى سوزانَد.
۱.قرب الإسناد: ص 29 ح 94 عن مسعدة بن زياد عن الإمام الصادق عن أبيه عليهماالسلام، بحار الأنوار: ج 75 ص 252 ح 28.