آفات دوستى
4 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:وَ الَّذي نَفسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ، ما تَوادَّ اثنانِ فَفُرِّقَ بَينَهُما إلّا بِذَنبٍ يُحدِثُهُ أحَدُهُما. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سوگند به آن كه جان محمّد در دست اوست، هرگز دو دوست از يكديگر جدا نشده اند، مگر بر اثر گناهى كه از يكى از آنان سر زده است.
۱.مسند ابن حنبل: ج 2 ص 348 ح 5357 عن ابن عمر.
عنه صلى الله عليه و آله:إيّاكُم وَ الظَّنَّ؛ فَإِنَّ الظَّنَّ أكذَبُ الحَديثِ، و لا تَحَسَّسوا، و لا تَجَسَّسوا، و لا تَناجَشوا، و لا تَحاسَدوا، و لا تَباغَضوا، و لا تَدابَروا، و كونوا عِبادَ اللّهِ إخوانا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از گمان بپرهيزيد، كه گمان، دروغ ترين سخن است. خبرگيرى و تجسّس مكنيد. بر يكديگر فزونى مجوييد. بر يكديگر حسد مورزيد. با يكديگر دشمنى و ستيزه مكنيد و از يكديگر مبُريد. بندگان خدا و برادران يكديگر باشيد.
۱.صحيح البخاري: ج 5 ص 2254 ح 5719 وص1976 ح 4849 وص 2253 ح 5717 كلّها عن أبي هريرة.
عنه صلى الله عليه و آله:إيّاكُم وَ الظَّنَّ؛ فَإِنَّ الظَّنَّ أكذَبُ الكَذِبِ، و كونوا إخوانا فِي اللّهِ كَما أمَرَكُمُ اللّهُ؛ لا تَتَنافَروا، و لا تَجَسَّسوا، و لا تَتَفاحَشوا، و لا يَغتَب بَعضُكُم بَعضا، و لا تَتَنازَعوا، و لا تَتَباغَضوا، و لا تَتَدابَروا، و لا تَتَحاسَدوا؛ فَإِنَّ الحَسَدَ يَأكُلُ الإِيمانَ كَما تَأكُلُ النّارُ الحَطَبَ اليابِسَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از گمان بپرهيزيد، كه گمان، دروغ ترين دروغ است و همان گونه كه خدا به شما فرمان داده است، برادران خدايى باشيد. از يكديگر دورى مجوييد. [در كار ديگران]تجسّس مكنيد. به همديگر بدى مكنيد. از يكديگر غيبت مكنيد. با يكديگر نزاع مكنيد. با يكديگر دشمنى مكنيد. از يكديگر مبُريد و به يكديگر حسادت مورزيد كه حسادت ـ همان گونه كه آتش، چوب خشك را مى سوزانَد ـ ايمان را مى سوزانَد.
۱.قرب الإسناد: ص 29 ح 94 عن مسعدة بن زياد عن الإمام الصادق عن أبيه عليهماالسلام، بحار الأنوار: ج 75 ص 252 ح 28.
عنه صلى الله عليه و آله:إذا أحبَبتَ رَجُلاً فَلا تُمارِهِ، و لا تُجارِهِ، و لا تُشارِهِ، و لا تَسأَل عَنهُ؛ فَعَسى أن تُوافِقَ لَهُ عَدُوّا فَيُخبِرَكَ بِما لَيسَ فيهِ، فَيُفَرِّقَ ما بَينَكَ و بَينَهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه با كسى دوست شدى، با او نزاع و رقابت و خصومت مكن و درباره اش [از ديگران]پرسش منما. چه بسا كه در اين راه، با دشمن او برخورد كردى و او درباره اش چيزى برايت گفت كه در او نيست و بدين ترتيب، ميان شما جدايى افكند.
۱.حلية الأولياء: ج 5 ص 136 عن معاذ بن جبل.