حدیث دربارهويژگى هاى مدينه

صحيح البخاري عن زَيد بن ثابِت:رَجَعَ ناسٌ مِن أصحابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله مِن اُحُدٍ، وكانَ النّاسُ فيهِم فِرقَتَينِ، فَريقٌ يَقولُ: اُقتُلهُم، وفَريقٌ يَقولُ: لا، فَنَزَلَت: «فَما لَكُم فِي المُنافِقينَ فِئَتَينِ» ۱. وقالَ: إنَّها طَيبَةُ تَنفِي الخَبَثَ كَما تَنفِي النّارُ خَبَثَ الفِضَّةِ. ۲

صحيح البخارىـ به نقل از زيد بن ثابت ـ: گروهى از اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله، از اُحُد باز گشتند و مردم درباره آنان، دو دسته شدند. گروهى مى گفتند: «آنها را بكشيد» و گروهى مى گفتند: «نكشيد». پس، اين آيه نازل شد: «شما را چيست كه درباره منافقان، دوگروهيد؟» و [پيامبر صلى الله عليه و آله] فرمود: «مدينه، پاك است و پليدى ها را مى زدايد، آن گونه كه آتش، چرك هاى نقره را مى زدايد».

۱.النساء: 88.

۲.صحيح البخاري: ج 4 ص 1676 ح 4313.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی بهترین مکان های عبادت مدینه +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر پيامبرى را حرمى است و حرم من، مدينه است.

صحيح مسلمـ به نقل از سهل بن حُنَيف ـ: پيامبر خدا، با دست خويش به مدينه اشاره كرد و فرمود: «آن، حرمى ايمن است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ابراهيم، مكّه را گرامى داشت و براى آن دعا كرد. من نيز مدينه را گرامى داشتم و حرمت نهادم، آن گونه كه ابراهيم، مكّه را حرمت نهاد. من براى مُد و صاعِ . مُد و صاع، پيمانه و واحد وزن در عربى اند. مدينه دعا كردم، آن گونه كه ابراهيم براى مكّه دعا كرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدايا! ابراهيم، مكّه را حرمت نهاد و آن را حرم قرار داد. من نيز مدينه را، محدوده دو تنگه آن را حرمت مى نهم، تا خونى در آن ريخته نشود و در آن، سلاح براى جنگ، همراه برداشته نشود و گياه آن جز براى علوفه دام، چيده نشود. خدايا! مدينه را بر ما مبارك گردان. خدايا! صاع (پيمانه) ما را پُربركت گردان. خدايا! مدينه ما را پُربركت گردان. خدايا! با يك بركت، دو بركت قرار بده. سوگند به آن كه جانم در دست اوست، هيچ درّه و شكافى در مدينه نيست، مگر آن كه دو فرشته مأمور نگهبانى از آنان اند، تا وارد آن شويد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مدينه، حرم است از «عائر» تا فلان جا. هر كس در آنْ قتلى مرتكب شود، يا قاتلى را پناه دهد، لعنت خدا و فرشتگان و همه مردم بر او باد! از او هيچ توبه و فديه اى پذيرفته نمى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مدينه، هجرتگاه و آرامگاه من در زمين است. بر امّت من است كه همسايگانم را تا وقتى كه از گناهان كبيره پرهيز مى كنند، احترام كنند.

صحيح البخارىـ به نقل از اَنَس ـ: هر گاه پيامبر صلى الله عليه و آله از سفر مى آمد و نگاهش به ديوارهاى مدينه مى افتاد، از شوق مدينه، وسايلش را بر زمين مى نهاد و اگر سواره بود، مَركب خود را حركت مى داد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدايا! ابراهيم، دوست و بنده و پيامبر توست و براى اهل مكّه از تو خواست. من، محمّد، بنده و پيامبر و فرستاده تواَم و براى اهل مدينه از تو مى خواهم، مثل آنچه ابراهيم براى اهل مكّه خواست. از تو را مى خواهيم كه صاع و مُد (پيمانه) و ميوه آنان را بركت دهى. خدايا! مدينه را محبوب ما گردان، آن چنان كه مكّه را محبوب ما ساختى.