حدیث دربارهويژگى هاى مدينه

حکمت‌نامه پیامبر اعظم(ص) ج ۱۲، ص ۱۰۹، ح ۹۲۶۷

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

ويژگى هاى مدينه

عنه صلى الله عليه و آله:المَدينَةُ قُبَّةُ الإِسلامِ، ودارُ الإِيمانِ، وأرضُ الهِجرَةِ، ومُبَوَّأُ الحَلالِ والحَرامِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مدينه، گنبد اسلام و خانه ايمان و سرزمين هجرت و جايگاه حلال و حرام است.

۱.المعجم الأوسط: ج 5 ص 380 ح 5618 عن أبي هريرة.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی بهترین مکان های عبادت مدینه +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر پيامبرى را حرمى است و حرم من، مدينه است.

صحيح مسلمـ به نقل از سهل بن حُنَيف ـ: پيامبر خدا، با دست خويش به مدينه اشاره كرد و فرمود: «آن، حرمى ايمن است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ابراهيم، مكّه را گرامى داشت و براى آن دعا كرد. من نيز مدينه را گرامى داشتم و حرمت نهادم، آن گونه كه ابراهيم، مكّه را حرمت نهاد. من براى مُد و صاعِ . مُد و صاع، پيمانه و واحد وزن در عربى اند. مدينه دعا كردم، آن گونه كه ابراهيم براى مكّه دعا كرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدايا! ابراهيم، مكّه را حرمت نهاد و آن را حرم قرار داد. من نيز مدينه را، محدوده دو تنگه آن را حرمت مى نهم، تا خونى در آن ريخته نشود و در آن، سلاح براى جنگ، همراه برداشته نشود و گياه آن جز براى علوفه دام، چيده نشود. خدايا! مدينه را بر ما مبارك گردان. خدايا! صاع (پيمانه) ما را پُربركت گردان. خدايا! مدينه ما را پُربركت گردان. خدايا! با يك بركت، دو بركت قرار بده. سوگند به آن كه جانم در دست اوست، هيچ درّه و شكافى در مدينه نيست، مگر آن كه دو فرشته مأمور نگهبانى از آنان اند، تا وارد آن شويد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مدينه، حرم است از «عائر» تا فلان جا. هر كس در آنْ قتلى مرتكب شود، يا قاتلى را پناه دهد، لعنت خدا و فرشتگان و همه مردم بر او باد! از او هيچ توبه و فديه اى پذيرفته نمى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مدينه، هجرتگاه و آرامگاه من در زمين است. بر امّت من است كه همسايگانم را تا وقتى كه از گناهان كبيره پرهيز مى كنند، احترام كنند.

صحيح البخارىـ به نقل از اَنَس ـ: هر گاه پيامبر صلى الله عليه و آله از سفر مى آمد و نگاهش به ديوارهاى مدينه مى افتاد، از شوق مدينه، وسايلش را بر زمين مى نهاد و اگر سواره بود، مَركب خود را حركت مى داد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدايا! ابراهيم، دوست و بنده و پيامبر توست و براى اهل مكّه از تو خواست. من، محمّد، بنده و پيامبر و فرستاده تواَم و براى اهل مدينه از تو مى خواهم، مثل آنچه ابراهيم براى اهل مكّه خواست. از تو را مى خواهيم كه صاع و مُد (پيمانه) و ميوه آنان را بركت دهى. خدايا! مدينه را محبوب ما گردان، آن چنان كه مكّه را محبوب ما ساختى.