حدیث دربارهتغيير قبله

مجمع البيانـ از على بن ابراهيم، به اسنادش از امام صادق عليه السلام ـ: تغيير قبله به سوى كعبه، پس از آن رُخ داد كه پيامبر صلى الله عليه و آله سيزده سال در مكّه به سوى بيت المقدّس، نماز خواند و بعد از هجرتش به مدينه نيز به مدّت هفت ماه به سوى بيت المقدّس، نماز گزارد. بعد از اين مدّت، خداوند، قبله او را به سوى كعبه تغيير داد؛ چرا كه يهود، پيامبر خدا را سرزنش مى كردند و به ايشان مى گفتند: تو پيرو ما هستى. به سوى قبله ما نماز مى گزارى. پيامبر خدا از اين سخن، سخت اندوهگين شده بود و در دلِ شب، بيرون مى رفت و به انتظار رسيدن فرمانى از جانب خداوند متعال در اين باره، به كرانه هاى آسمان مى نگريست. فرداى آن شب، چون وقت نماز ظهر رسيد، پيامبر خدا در مسجد بنى سالم، دو ركعت از نماز ظهر را خوانده بود، كه جبرئيل عليه السلام بر ايشان فرود آمد و بازوهاى ايشان را گرفت و ايشان را به سمت كعبه برگرداند و اين آيه را بر او فرو خواند: «ما [به هر سو] گردانيدن رويت در آسمان را مى بينيم. تو را به سوى قبله اى بر مى گردانيم كه آن را مى پسندى. پس، رو به سوى مسجد الحرام كن» . پيامبر خدا، دو ركعت به سوى بيت المقدّس خوانده بود و دو ركعت ديگر را به سوى كعبه خواند. در اين هنگام، يهود و مردمان نابخرد گفتند: چه چيز آنها را از قبله اى كه داشتند، روى گردان كرد؟