حدیث دربارهمحدوده حرم
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:أنزَلَ جَبرَئيلُ آدَمَ مِنَ الصَّفا، وأنزَلَ حَوّاءَ مِنَ المَروَةِ، وجَمَعَ بَينَهُما فِي الخَيمَةِ. وكانَ عَمودُ الخَيمَةِ قَضيبَ ياقوتٍ أحمَرَ، فَأَضاءَ نورُهُ وضَوؤُهُ جِبالَ مَكَّةَ وما حَولَها، وكُلَّمَا امتَدَّ ضَوءُ العَمودِ فَجَعَلَهُ اللّهُ حَرَمًا فَهُوَ مَواضِعُ الحَرَمِ اليَومَ كُلُّ ناحِيَةٍ مِن حَيثُ بَلَغَ ضَوءُ العَمودِ، فَجَعَلَهُ اللّهُ حَرَمًا لِحُرمَةِ الخَيمَةِ والعَمودِ؛ لِأَنَّهُنَّ مِنَ الجَنَّةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جبرئيل، آدم را از صفا و حوّا را از مَروه فرود آورد و آن دو را در خيمه اى جمع كرد. ستون خيمه از ياقوت سرخ بود كه روشنايى و فروغ آن، كوه هاى مكّه و اطراف آن را روشن ساخت و تا هر جا كه نور آن ستونْ گسترش يافت، خداوندْ آن جا را حرم قرار داد. پس امروز، محدوده حرم، جاهايى است كه فروغ آن ستون به آنها رسيده است. خداوند به احترام آن خيمه و ستون، آن را حرم قرار داده است؛ چرا كه آنها از بهشت اند.
۱.تفسير العيّاشي: ج 1 ص 36 ح 21 عن عطاء عن الإمام الباقر عن آبائه عليهم السلام، بحارالأنوار: ج 11 ص 183 ح 36.