حدیث دربارهممنوعيّتِ از بين بردن ايمنى حرم

صحيح البخارىـ به نقل از ابو شُرَيح، به عمرو بن سعيد، در حالى كه عمرو، گروه هايى را به مكّه اعزام مى كرد ـ: اى امير! اجازه بده سخنى را از قول پيامبر صلى الله عليه و آله در فرداى روز فتح مكّه برايت باز گويم. دو گوشم شنيد و با قلبم در يافتم و دو چشمم ديد كه پيامبر صلى الله عليه و آله آن سخن را گفت. او پس از حمد و ثناى خدا فرمود: «مكّه را خداوند، حرام كرده است؛ ولى مردم، حرامش ندانستند! براى هيچ كس كه به خدا و قيامتْ ايمان دارد، حلال نيست كه در آن، خونى بريزد و درختى را قطع كند. پس اگر كسى در پى رخصت بود و به جنگ پيامبر صلى الله عليه و آله در مكّه استناد كرد، بگوييد: خداوند به پيامبرش اجازه داد و به شما اجازه نداده است. همانا خداوند، تنها يك ساعت از يك روز را در آن به من اجازه داد. سپس احترام امروزش، به مثل احترام ديروزش باز گشت. [اين سخن را] حاضر به غايب برساند!».