حدیث دربارهكمترين مرتبه نهى از منكر و بالاترين مرتبه آن

عنه صلى الله عليه و آله:ما مِن نَبِيٍّ بَعَثَهُ اللّهُ في اُمَّةٍ مِن قَبلي إلّا كانَ لَهُ مِن اُمَّتِهِ حَوارِيّونَ وأصحابٌ، يأخُذونَ بسُنَّتِهِ ويَقتَدونَ بأمرِهِ، ثُمَّ إنَّها تَخلُفُ مِنهُم مِن بَعدِهِم خُلوفٌ يَقولونَ ما لا يَفعَلونَ، ويَفعَلونَ ما لا يُؤمَرونَ، فمَن جاهَدَهُم بيَدِهِ فهُوَ مُؤمِنٌ، ومَن جاهَدَهُم بلِسانِهِ فهُوَ مُؤمِنٌ، ومَن جاهَدَهُم بِقَلبِهِ فهُوَ مُؤمِنٌ، لَيسَ وَراءَ ذلكَ مِنَ الإيمانِ حَبَّةُ خَردَلٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل پيش از من، هيچ پيامبرى را در ميان امّتى برنينگيخت، مگر اين كه در ميان آنها حواريان و يارانى داشت كه به سنّت او عمل مى كردند و از فرمان او پيروى مى نمودند؛ امّا بعد از آنها عدّه اى جانشينشان شدند كه به آنچه مى گفتند، خود عمل نمى كردند و كارهايى مى كردند كه به آنها دستور داده نشده بود. پس هر كه با دست خويش با آنان مبارزه مى كرد، مؤمن بود و هر كه با زبانش با آنان مبارزه كرد، مؤمن بود و نيز هر كه قلبا با آنان مبارزه مى كرد، مؤمن بود. هر كه چنين نكرد، حتّى به اندازه دانه خَردَلى ايمان نداشت.
۱.كنز العمّال: ج 3 ص 69 ح 5532 عن ابن مسعود.

احادیث دیگر این موضوع

۳