حدیث دربارهپاداش وقوف در عرفات

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:ما مِن مُسلِمٍ يَقِفُ عَشِيَّةَ عَرَفَةَ بِالمَوقِفِ فَيَستَقبِلُ القِبلَةَ بِوَجهِهِ، ثُمَّ يَقولُ: لا إلهَ إلَا اللّهُ وَحدَهُ لا شَريكَ لَهُ، لَهُ المُلكُ ولَهُ الحَمدُ، وهُوَ عَلى كُلِّ شَيءٍ قَديرٌ مِائَةَ مَرَّةٍ، ثُمَّ يَقرَأُ: «قُل هُوَ اللّهُ أحَدٌ» مِائَةَ مَرَّةٍ، ثُمَّ يَقولُ: اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ كَما صَلَّيتَ عَلى إبراهيمَ وآلِ إبراهيمَ إنَّكَ حَميدٌ مَجيدٌ، وعَلَينَا مَعَهُم مِائَةَ مَرَّةٍ، إلّا قالَ اللّهُ تَعالى: يا مَلائِكَتي، ما جَزاءُ عَبدي هذا؟ سَبَّحَني وهَلَّلَني، وكَبَّرَني وعَظَّمَني، وعَرَفَني، وأثنى عَلَيَّ، وصَلّى عَلى نَبِيّي. اِشهَدوا مَلائِكَتي أنّي قَد غَفَرتُ لَهُ، وشَفَّعتُهُ في نَفسِهِ، ولَو سَأَلَني عَبدي هذا لَشَفَّعتُهُ في أهلِ المَوقِفِ كُلِّهِم ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ مسلمانى نيست كه غروب عرفه، در موقف عرفات، رو به قبله وقوف كند و صد بار بگويد: «معبودى جز خدا نيست، كه يكتا و بى شريك است. فرمان روايى و ستايش، از آنِ اوست و او بر هر چيزى تواناست»، سپس صد بار [سوره] «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» را بخواند، سپس صد بار بگويد: «خدايا! آن گونه كه بر ابراهيم و خاندان ابراهيم درود فرستادى، بر محمّد درود فرست ـ كه همانا تو، ستوده و شكوهمندى ـ و بر ما نيز همراه آنان [درود فرست]»، مگر آن كه خداى متعال مى فرمايد: «اى فرشتگانم! پاداش اين بنده من چيست؟ مرا تسبيح گفت و يكتا خوانْد كرد، تكبير گفت و بزرگ داشت، مرا شناخت و مرا ستود و بر پيامبر من، درود فرستاد. اى فرشتگان من! گواه باشيد كه من، او را بخشودم و شفاعت او را درباره خودش پذيرفتم و اگر اين بنده ام از من بخواهد، شفاعت او را درباره همه اهل عرفات نيز خواهم پذيرفت».
۱.شُعب الإيمان: ج 3 ص 463 ح 4074.

احادیث دیگر این موضوع

۳