حدیث دربارهپاداش وقوف در عرفات

حکمت‌نامه پیامبر اعظم(ص) ج ۱۱، ص ۳۹۹، ح ۸۹۲۹

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

پاداش وقوف در عرفات

عنه صلى الله عليه و آله:مِنَ الذُّنوبِ ذُنوبٌ لا تُغفَرُ إلّا بِعَرَفاتٍ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:برخى از گناهان، جز در عرفات، بخشوده نمى شوند.

۱.الجعفريّات: ص 65 بطريقه عنه صلى الله عليه و آله.

کلیدواژه‌ها دعا موانع اجابت دعا گناه پاک کننده های گناهان +8 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۳

الترغيب و الترهيبـ به نقل از اَنَس بن مالك ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله در عرفات، وقوف كرد. نزديك بود خورشيد غروب كند كه فرمود: «اى بلال! مردم را خاموش كن تا به سخنم گوش دهند». بلال برخاست و گفت: به سخن پيامبر خدا، گوش فرا دهيد. مردم، ساكت شدند. آن گاه، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اى مردم! جبرئيل، هم اينك نزد من آمد و از جانب پروردگارم به من سلام رساند و گفت: همانا خداوند عز و جل اهل عرفات و اهل مَشعَر را آمرزيد و بدهكارى هاى آنان را تضمين نمود». در متن حديث، «تَبِعات» آمده است. تَبِعات، كلّاً حقوق مردم است؛ چه مالى و چه غير آن. عمر، برخاست و گفت: اى پيامبر خدا! آيا اين، ويژه ماست؟ فرمود: «اين، براى شما و همه كسانى است كه پس از شما تا قيامت مى آيند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ مسلمانى نيست كه غروب عرفه، در موقف عرفات، رو به قبله وقوف كند و صد بار بگويد: «معبودى جز خدا نيست، كه يكتا و بى شريك است. فرمان روايى و ستايش، از آنِ اوست و او بر هر چيزى تواناست»، سپس صد بار [سوره] «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» را بخواند، سپس صد بار بگويد: «خدايا! آن گونه كه بر ابراهيم و خاندان ابراهيم درود فرستادى، بر محمّد درود فرست ـ كه همانا تو، ستوده و شكوهمندى ـ و بر ما نيز همراه آنان [درود فرست]»، مگر آن كه خداى متعال مى فرمايد: «اى فرشتگانم! پاداش اين بنده من چيست؟ مرا تسبيح گفت و يكتا خوانْد كرد، تكبير گفت و بزرگ داشت، مرا شناخت و مرا ستود و بر پيامبر من، درود فرستاد. اى فرشتگان من! گواه باشيد كه من، او را بخشودم و شفاعت او را درباره خودش پذيرفتم و اگر اين بنده ام از من بخواهد، شفاعت او را درباره همه اهل عرفات نيز خواهم پذيرفت».

الجعفرياتـ به نقل از امام كاظم عليه السلام ـ: ايشان (امام كاظم عليه السلام) از پدرانش، از امام على عليهم السلام نقل كرده است كه از پيامبر خدا پرسيده شد: چه كسى از اهل عرفات، جرمش بزرگ تر است؟ فرمود: «آن كسى كه از عرفات برمى گردد و مى پندارد كه آمرزيده نشده است». [پدرم] امام صادق عليه السلام فرمود: «مقصود ايشان، كسى است كه از رحمت خداوند، مأيوس باشد».