حدیث دربارهادب وقوف در عرفات

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:عَرَفَةُ كُلُّها مَوقِفٌ وارتَفِعوا عَن بَطنِ عُرَنَةَ ۱. ۲
پيامبرخدا صلى الله عليه و آله:همه جاى عرفات، موقِف است. پس، از دلِ عُرَنه ۳ بالاتر رويد.
۱.عُرَنة: وادٍ بحذاء عرفات (معجم البلدان: ج 4 ص 111).
۲.الموطّأ: ج 1 ص 388 ح 166.
۳.نام محلّى در عرفات است.

احادیث دیگر این موضوع

۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـ: آيا دعاى روز عرفه را به تو بياموزم كه دعاى پيامبرانِ پيش از من است؟ مى گويى: «جز خداى يكتاى بى شريك، معبودى نيست. فرمان روايى و ستايش، از آنِ اوست. زنده مى كند و مى ميرانَد و او زنده اى است كه نمى ميرد. خير، در دست اوست و او بر هر چيزى تواناست. خدايا! ستايش، براى توست، آن گونه كه خود مى ستايى و بهتر از آنچه ما مى گوييم و بالاتر از آنچه گويندگان مى گويند. خدايا! نماز و عبادتم، زندگى و مرگم، و بيزارى جُستنم، براى توست. توان و نيرويم از توست. خدايا! از فقر و وسوسه هاى درون و از پراكندگىِ كار و عذاب قبر، به تو پناه مى برم. خدايا! بهترين نسيم ها را از تو مى طلبم و از شرّ آنچه توفان ها مى آورند، به تو پناه مى برم، و از تو، خيرِ شب و روز را مى خواهم. خدايا! در دل و گوش و چشمم، و در گوشت و خون و استخوان ها و رگ هايم، در جايگاه نشستن و ايستادنم، و در ورود و خروجم، نور و روشنايى قرار بده، و در روزى كه تو را ديدار مى كنم، فروغ مرا بزرگ بدار، كه تو بر هر چيز، توانايى».