حدیث دربارهسعى

الموطّأ عن جابِر بن عَبدِاللّهِ:إنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله كانَ إذا وَقَفَ عَلَى الصَّفا يُكَبِّرُ ثَلاثًا، ويَقولُ: لا إلهَ إلَا اللّهُ وَحدَهُ لا شَريكَ لَهُ، لَهُ المُلكُ ولَهُ الحَمدُ وهُوَ عَلى كُلِّ شَيءٍ قَديرٌ، يَصنَعُ ذلِكَ ثَلاثَ مَرّاتٍ، ويَدعو ويَصنَعُ عَلَى المَروَةِ مِثلَ ذلِكَ. ۱

الموطَّأـ به نقل از جابر بن عبد اللّه ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه بر صفا مى ايستاد، سه بار تكبير مى گفت و مى گفت: «جز خداى يكتا، معبودى نيست؛ [همو كه]شريكى ندارد. فرمان روايى و ستايش، از آنِ اوست و او بر هر چيز، تواناست». و اين كار را سه بار انجام مى داد و دعا مى خواند و مانند همين را در مَروه نيز انجام مى داد.

۱.الموطّأ: ج 1 ص 372 ح 127 وراجع الكافي: ج 4 ص 432 ح 2.

کلیدواژه‌ها دعا موانع اجابت دعا گناه پاک کننده های گناهان +7 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

الكافىـ به نقل از معاوية بن عمّار ـ: امام صادق عليه السلام فرمود: پيامبر خدا، وقتى از طواف و دو ركعت نماز آنْ فراغت يافت، فرمود: «از جايى آغاز مى كنم كه خداوند، از آن آغاز كرده است. خداوند عز و جل مى فرمايد: «به راستى، صفا و مروه، از شعائر خدايند» ». سپس به سوى صفا بيرون برو، از همان درى كه پيامبر خدا بيرون رفت؛ از درى كه مقابل حجر الأسود است، تا آن وادى را با آرامش و وقار، طى كنى. پس بر صفا بالا برو تا به كعبه بنگرى و رو به رُكنى باشى كه حجر الأسود، در آن است. پس خدا را ستايش و ثنا بگو. آن گاه، نعمت ها و نيكى هايش را نسبت به تو ـ تا آن جا كه بتوانى ـ ياد كن. سپس هفت بار «اللّه أكبر»، هفت بار «الحمد للّه» و هفت بار «لا إله إلّا اللّه» بگو و سه مرتبه چنين بگو: «جز خداى يكتا، معبودى نيست؛ [همو كه] شريكى ندارد. فرمان روايى، از آنِ اوست و ستايش، ويژه اوست. زنده مى كند و مى ميراند، و او زنده اى است كه مرگ ندارد و بر هر چيز، تواناست». سپس بر پيامبر صلى الله عليه و آله درود بفرست و سه بار بگو: «خدا، بزرگ تر است. خدا را ستايش، بر اين كه هدايتمان كرد و ما را آزمود. ستايش، از آنِ خداى زنده پابرجاست. ستايش، از آنِ خداى زنده و جاويد است». و سه بار بگو: «شهادت مى دهم كه جز خدا، معبودى نيست، و محمّد، بنده و فرستاده اوست. جز او را نمى پرستيم، دين را براى او خالص ساخته ايم؛ هرچند مشركان را ناخوش آيد». نيز سه بار بگو: «پروردگارا! از تو خواستارِ گذشت و عافيت و يقين در دنيا و آخرت هستم». و سه بار بگو: «خدايا! در دنيا به ما نيكى اى عطا كن و در آخرت نيز نيكى اى، و ما را از عذاب آتش، نگه بدار». سپس صد بار «اللّه أكبر»، صد بار «لا إله إلّا اللّه»، صد بار «الحمد للّه» وصد بار «سبحان اللّه» بگو. آن گاه، بگو: «جز خداى يكتا، معبودى نيست؛ [همو كه] به وعده اش وفا كرد، بنده اش را يارى داد و به تنهايى، بر احزابْ غالب گشت. فرمان روايى و ستايش، تنها از آنِ اوست. يگانه و يكتاست. خدايا! در مُردن و پس از آن، برايم بركت قرار بده. خدايا! از تاريكى و وحشت قبر، به تو پناه مى برم. خدايا! آن روز كه سايه اى جز سايه تو نيست، مرا در سايه سارِ عرش خويش، قرار ده». و دين و جان و خانواده ات را، پيوسته به خداوند بسپار و بگو: «دين و جان و خانواده ام را به خداى مهرورز و مهربانى مى سپارم كه امانت ها را ضايع نمى كند. خدايا! مرا طبق كتاب خود و سيره پيامبرت، به كار گير و بر آيين او بميران و از فتنه، نگاهم دار». سپس سه بار تكبير بگو. سپس دو بار ديگر، آن دعا را بگو و يك بار تكبير بگو و بار ديگر، دعا را بخوان. اگر اين همه را نمى توانى، بخشى از آن را بگو. پيامبر خدا، به اندازه [زمان لازم براى] آرام خواندن سوره بقره، بر صفا مى ايستاد.

صحيح مسلمـ به نقل از جابر بن عبد اللّه، درباره چگونگىِ حجّ پيامبر خدا ـ: سپس از درِ مسجد الحرام، به طرف صفا بيرون رفت. چون به صفا نزديك شد، آيه «همانا صفا و مَروه، از شعائر خداوند هستند» را خواند و فرمود: «به آنچه خدا آغاز كرده، آغاز مى كنم». پس، از صفا شروع كرد. بالاى آن رفت، تا آن جا كه خانه خدا را مى ديد. سپس «لا إله إلّا اللّه» و تكبير گفت و فرمود: «هيچ معبودى جز خدا نيست؛ [همان]تنهاى بى شريك، كه فرمان روايى و ستايش، از آنِ اوست. زنده مى كند و مى ميراند، و او بر هر چيزى تواناست. معبودى جز خدا نيست. يكتاست. به وعده اش عمل كرد و بنده اش را يارى رسانْد و به تنهايى، گروه ها [ى مشرك] را پراكنده ساخت. سپس در اين فاصله، دعا كرد و سه بار، آن را تكرار نمود. آن گاه، به سوى مروه فرود آمد، تا آن كه گام هايش در ريگزار ميانِ آن وادى (بين صفا و مروه) قرار گرفت، تا آن كه بالا رفت. رفت تا به مروه رسيد. بر فراز مروه نيز چنان كرد كه بر صفا كرده بود، و پايان طوافش، بر مروه بود.