حدیث دربارهدعاهاى طواف

أخبار مكّة للأزرقي عن عُثمان:إنَّ رَجُلاً كانَ عَلى عَهدِ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَقولُ بَينَ الرُّكنِ الأَسوَدِ والرُّكنِ اليَمانِيِّ ثَلاثَ مَرّاتٍ: اللّهُمَّ أنتَ اللّهُ وأنتَ الرَّحمنُ لا إلهَ غَيرُكَ، وأنتَ الرَّبُّ لا رَبَّ غَيرُكَ، وأنتَ القائِمُ الدّائِمُ الَّذي لا تَغفُلُ، وأنتَ الَّذي خَلَقتَ ما يُرى وما لا يُرى، وأنتَ عَلِمتَ كُلَّ شَيءٍ بِغَيرِ تَعليمٍ. فَسَمِعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله مِن صَنيعِهِ فَقالَ: إن كانَ قالَهُ ـ واللّهُ أعلَمُ ـ بَشِّروهُ بِالجَنَّةِ، وأخبِروهُ أنَّهُ في قَومِهِ مِثلُ صاحِبِ ياسينَ في قَومِهِ. ۱

أخبار مكّة، ازرقىـ به نقل از عثمان ـ: در روزگار پيامبر خدا، مردى ميان رُكن حجر الأسود و رُكن يَمانى، سه بار چنين مى گفت: «خدايا! تو خدايى و تو رحمانى. معبودى جز تو نيست. تو پروردگارى و پروردگارى جز تو نيست. تو بر پا ايستاده پيوسته اى هستى كه غفلت نمى كنى. و تويى كه آنچه ديدنى و ناديدنى است، آفريدى. و تويى كه بدون آموختن، هر چيز را مى دانى». پيامبر صلى الله عليه و آله از كارش باخبر شد و فرمود: «اگر چنين گفته است ـ و خدا داناتر است ـ، او را به بهشت، مژده دهيد و خبر دهيد كه او در ميان قوم خودش، مثل صاحب ياسين ۲ در ميان قوم خود است».

۱.أخبار مكّة للأزرقي: ج 1 ص 341.

۲.مقصود، مردى است كه در سوره يس (آيه 20 ـ 27) از او ياد شده است. او مؤمنى در ميان كفّار بود و آنان را به پيروى از پيامبران دعوت مى كرد. در كتب حديث و تفسير، از او با نام «حبيب نجّار»، ياد شده است.

کلیدواژه‌ها دعا موانع اجابت دعا گناه پاک کننده های گناهان +8 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

مسند ابن حنبلـ به نقل از عبد اللّه بن سائب ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله را بين رُكن يَمانى و حجر الأسود ديدم كه مى گفت: «خدايا! در دنيا به ما نيكى اى عطا كن، و در آخرت هم به ما نيكى اى عطا كن و ما را از [عذاب] دوزخ، نگه بدار» .

كنز العمّالـ به نقل از عبد اللّه بن مسعود ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله كعبه را طواف كرد. سپس دست بر آن نهاد و چنين دعا كرد: «خدايا! خانه، خانه توست و ما، بندگان توييم و پيشانى [و اختيار] ما، به دست توست و رفت و آمد ما، در قبضه قدرت توست. اگر عذابمان كنى، به سبب گناهان ماست و اگر ما را ببخشايى، به سبب رحمت توست. حجّ خود را بر هر كس كه راه و توانى به سوى آن داشته باشد، واجب ساختى. پس تو را ستايش، كه براى ما اين راه [و توان] را قرار دادى. خدايا! پاداشِ سپاس گزاران را به ما روزى كن».

شُعَب الإيمانـ به نقل از عبد الأعلى تَيمى ـ: خديجه عليهاالسلام گفت: اى پيامبر خدا! در حالى كه خانه خدا را طواف مى كنم، چه بگويم؟ فرمود: بگو: «خدايا! گناهان و خطاهايم را، و عمد و اسرافم را در كارم، ببخشا؛ زيرا اگر تو مرا نيامرزى، هلاكم مى كنى».

أخبار مكّة، ازرقىـ به نقل از سعيد بن مُسَيّب ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله هنگام گذر از رُكن يَمانى، چنين گفت: «خدايا! به تو پناه مى برم از كفر و خوارى و تنگ دستى، و از جايگاه هاى خوارى در دنيا و آخرت. «پروردگارا! در دنيا به ما نيكى اى عطا كن، و در آخرت هم به ما نيكى اى عطا كن و ما را از [عذاب]آتش، نگه بدار» ». مردى گفت: اى پيامبر خدا! اگر خيلى شتابناك باشم، چه؟ (آيا با عجله اِستِلام كنم؟). پيامبر خدا فرمود: «[آرى،] حتى اگر شتابان تر از برق ابرها باشى!».