حدیث دربارهدعاى جوشن كبير

امام زين العابدين عليه السلامـ به نقل از پدرش، از جدّش عليهماالسلام ـ: در يكى از جنگ ها كه پيامبر صلى الله عليه و آله زِره سنگينى بر تن داشت و سنگينىِ آن آزارش مى داد، جبرئيل عليه السلام بر ايشان نازل شد و گفت: اى محمّد! پروردگارت به تو سلام مى رساند و مى فرمايد: «اين زره را بر كن و اين دعا را بخوان، كه براى تو و امّت تو، مايه ايمنى است. هر كس آن را در هنگام بيرون آمدن از خانه بخواند يا با خود داشته باشد، خداوندْ او را حفظ مى كند و حقّ او را بر خود لازم مى سازد و او را به كارهاى شايسته موفّق مى دارد. و هر كس با نيّت خالص، آن را در آغاز ماه رمضان بخواند، خداوند متعال، شب قدر را روزىِ او مى كند و برايش هفتاد هزار فرشته مى آفريند كه خدا را تسبيح مى گويند و تقديس مى كنند و پاداش آنان را براى او قرار مى دهد. اى محمّد! هر كس اين دعا را بخواند، ميان او و خداى متعال، حجابى نمى ماند و از خداوند، چيزى درخواست نمى كند، مگر آن كه [خدا] آن را به وى عطا مى كند. و هر كس آن را در ماه رمضانْ سه بار ۵ (يا: يك بار) بخواند، خداوندْ بدن او را بر آتش، حرام مى كند و بهشت را برايش حتمى مى سازد و دو فرشته بر او مى گمارد كه از گناهانْ نگاهش بدارند و تا زنده است، در امان خدا خواهد بود. اى محمّد! آن را جز به مؤمن پرهيزگار، نياموز». [پدرم] حسين عليه السلام فرمود: «پدرم على بن ابى طالب عليه السلام، مرا به حفظ و بزرگداشت اين دعا توصيه نمود و اين كه آن را بر كفن او بنويسم و آن را به خانواده ام بياموزم و بر خواندنش تشويق كنم. اين دعا، هزار نام است و اسم اعظم، در آن است».