حدیث دربارهافطارى دادن به روزه داران

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:مَن فَطَّرَ صائِما كانَ لَهُ مِثلُ أجرِهِ، غَيرَ أ نَّهُ لا يَنقُصُ مِن أجرِ الصّائِمِ شَيئا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه روزه دارى را افطار دهد، پاداشى مثل او دارد، ۲ جز اين كه چيزى از پاداش روزه دار، كم نمى شود.
۱.سنن الترمذي: ج 3 ص 171 ح 807 عن زيد بن خالد الجهني.
۲.سيّد بن طاووس مى گويد: «بِدان كه فضيلت طعام دادن، بر اساس رأى عقل هايى كه تصديق كننده پيامبران الهى اند، انديشمندانه است؛ زيرا اقدام يك شخص به اِطعام روزه داران، مثل آن است كه طاعت ها و عبادت هاى آنان را مالك شود؛ چون توانايى كسانى كه به ايشان غذا مى رسد، گويا نيروى بنده اطعام كننده است كه در تن اوست. همچنان كه نيروى بدنى اش، هر چه با آن غذا فراهم شود، از عبادت او شمرده مى شود، هر كارى هم كه از نيروى افطارى دادن به روزه دار سر بزند، در پرونده كسى ثبت مى شود كه روزه دار را اطعام كرده است» (ر. ك: الإقبال: ج 1 ص 37).

احادیث دیگر این موضوع

۵