حدیث دربارهافطارى دادن به روزه داران

عنه صلى الله عليه و آله:مَن فَطَّرَ مُؤمِنا في شَهرِ رَمَضانَ كانَ لَهُ بِذلِكَ عِتقُ رَقَبَةٍ ومَغفِرَةٌ لِذُنوبِهِ فيما مَضى، فَإِن لَم يَقدِر إلّا عَلى مَذقَةِ لَبَنٍ فَفَطَّرَ بِها صائِما أو شَربَةٍ مِن ماءٍ عَذبٍ وتَمرٍ لا يَقدِرُ عَلى أكثَرَ مِن ذلِكَ، أعطاهُ اللّهُ هذَا الثَّوابَ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس مؤمنى را در ماه رمضان افطارى دهد، پاداش كارش [پاداشى برابر با پاداشِ]آزاد كردن بنده و [نيز] آمرزش گناهان گذشته اوست. پس اگر بجز جرعه اى شير يا جرعه اى آب گوارا و خرما به روزه دارى افطارى ندهد و بيش از اين هم نتواند، خداوندْ همان پاداش را به او مى دهد.

۱.المحاسن: ج 2 ص 158 ح 1430 عن أبي أيّوب عن الإمام الباقر عليه السلام، بحار الأنوار: ج 96 ص 316 ح 4.

کلیدواژه‌ها روزه حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی کارهایی که بر استحباب آنها تاکید شده است +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه روزه دارى را افطار دهد، پاداشى مثل او دارد، سيّد بن طاووس مى گويد: «بِدان كه فضيلت طعام دادن، بر اساس رأى عقل هايى كه تصديق كننده پيامبران الهى اند، انديشمندانه است؛ زيرا اقدام يك شخص به اِطعام روزه داران، مثل آن است كه طاعت ها و عبادت هاى آنان را مالك شود؛ چون توانايى كسانى كه به ايشان غذا مى رسد، گويا نيروى بنده اطعام كننده است كه در تن اوست. همچنان كه نيروى بدنى اش، هر چه با آن غذا فراهم شود، از عبادت او شمرده مى شود، هر كارى هم كه از نيروى افطارى دادن به روزه دار سر بزند، در پرونده كسى ثبت مى شود كه روزه دار را اطعام كرده است» (ر. ك: الإقبال: ج 1 ص 37). جز اين كه چيزى از پاداش روزه دار، كم نمى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس روزه دارى را افطارى دهد، مثل پاداش و هر عمل خوبى كه روزه دار با نيروى آن غذا انجام مى دهد، بدون آن كه از پاداشش چيزى كم شود، براى افطارى دهنده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:افطارى دادنت به برادر مسلمانت و خوش حال كردن او، پاداشى بزرگ تر از روزه دارى تو دارند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـ: اى على! مؤمن در دنيا سه خوش حالى دارد: ديدار برادران، افطارى دادن به روزه دار، و تهجّد در آخر شب.

شعب الإيمانـ به نقل از سلمان ـ: پيامبر خدا فرمود: «هر كس در ماه رمضان، از درآمد حلال، به روزه دارى افطارى دهد، در همه شب هاى رمضان، فرشتگان بر او درود مى فرستند و شب عيد فطر، در بعضى نسخه ها به جاى «شب عيد فطر»، «شب قدر» است. جبرئيل عليه السلام با او دست مى دهد و هر كس كه جبرئيل عليه السلام با او دست بدهد، اشكش افزون و دلش نازك مى شود». مردى گفت: اى پيامبر خدا! اگر كسى آن را نداشت؟ فرمود: «يك لقمه نان [بدهد]». گفت: اگر آن را هم نداشت؟ فرمود: «يك مشت غذا [بدهد]». گفت: اگر آن را هم نداشت؟ فرمود: «جرعه اى شير [بدهد]». گفت: اگر آن را هم نداشت؟ فرمود: «يك جرعه آب [بدهد]».