حدیث دربارهپرهيز از دشنام دادن

الإمام الصادق عليه السلام:إنَّ أبي عليه السلام قالَ: سَمِعَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله امرَأَةً تُسابُّ جارِيَهً لَها وهِيَ صائِمَةٌ، فَدَعا رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله بِطَعامٍ فَقالَ لَها: كُلي! فَقالَت: أنَا صائِمَةٌ يا رَسولَ اللّهِ! فَقالَ: كَيفَ تَكونينَ صائِمَةً وقَد سَبَبتِ جارِيَتَكِ؟! إنَّ الصَّومَ لَيسَ مِنَ الطَّعامِ وَالشَّرابِ، وإنَّما جَعَلَ اللّهُ ذلِكَ حِجاباً عَن سِواهُما مِنَ الفَواحِشِ مِنَ الفِعلِ وَالقَولِ يُفطِرُ الصّائِمَ. ما أقَلَّ الصُّوّامَ وأكثَرَ الجُوّاعَ! ۱

امام صادق عليه السلامـ به نقل از پدرش عليه السلام ـ: پيامبر خدا شنيد كه زنى روزه دار، كنيز خود را دشنام مى دهد. پس غذايى طلب كرد و به او فرمود: «بخور». زن گفت: من روزه ام، اى پيامبر خدا! فرمود: «چگونه روزه اى، در حالى كه كنيزت را دشنام دادى؟! روزه، تنها نخوردن غذا و نوشيدنى نيست و همانا خداوند، روزه را حجابى در برابر كار و سخن زشت قرار داده و روزه دار با آن، روزه را افطار مى كند. روزه داران، چه اندك اند و گرسنگان، چه بسيار!».

۱.النوادر للأشعري: ص 22 ح 10 عن جرّاح المدائني، بحار الأنوار: ج 96 ص 293 ح 16.

کلیدواژه‌ها روزه حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی آداب روزه داری +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روزه، سپر است. هر گاه يكى از شما روزه بود، دشنام ندهد و نابخردى نكند. نيز اگر كسى با او به جنگ برخاست و يا دشنامش داد، بگويد: «من، روزه ام؛ من، روزه ام».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى نيست كه روزه باشد و دشنامش دهند و او بگويد: «سلام بر تو! من، روزه دارم»، مگر آن كه پروردگار متعال به فرشتگانش مى گويد: «بنده ام از بنده ديگرم به روزه پناه جست. پس او را از آتش من، پناه دهيد و او را وارد بهشت من كنيد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده شايسته اى نيست كه دشنامش دهند و بگويد: «من، روزه دارم. سلام بر تو! به تو دشنام نمى دهم، آن گونه كه دشنامم دادى»، مگر آن كه پروردگار متعال مى گويد: «بنده من، از شرّ بنده من، به روزه پناه برد. من هم او را از آتش، پناه دادم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:وقتى روزه دارى، دشنام مده و اگر كسى دشنامت داد، بگو: «من، روزه ام» و اگر ايستاده بودى، بنشين [تا خشمت فرو نشيند].

فضائل الأوقات، بيهقىـ به نقل از ابو البَخترى ـ: زنى در روزگار پيامبر خدا، تنها به زبان، روزه بود؛ يعنى دشنام مى داد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «او روزه نگرفته است». پس آن زن، [از دشنام دادنش] خوددارى كرد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «حالا شد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس سخن گفتن به دروغ و حرام، عمل به آن و نابخردى را رها نكند، خداوندْ نيازى ندارد كه او از خوردنى و نوشيدنى اش دست بكشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس يك روز از [ماه] رمضان را روزه بدارد و از سه چيزْ بركنار باشد، بهشت را براى او تضمين مى كنم، با هر چه در او باشد، جز اين سه: زبان، شكم و شهوتش.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى نيست كه ماه رمضان بر او وارد شود و او روزش را روزه بدارد و شرّ خود را از ديگران، باز دارد و نگاهش را [از حرام] بپوشد و از آنچه خداوند بر او حرام كرده، بپرهيزد، مگر آن كه خداوندْ بهشت را بر او واجب مى كند.