حدیث دربارهتأكيد بر بهره ورى از بركات ماه رمضان

اُسد الغابة عن أنس:اِرتَقَى النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله عَلَى المِنبَرِ دَرَجَةً فَقالَ: «آمينَ»، فَقيلَ لَهُ: عَلامَ أمَّنتَ يا رَسولَ اللّهِ؟ فَقالَ: أتاني جِبريلُ فَقالَ: رَغِمَ أنفُ مَن أدرَكَ رَمَضانَ فَلَم يُغفَر لَهُ؛ قُل: آمينَ. ۱

اُسد الغابةـ به نقل از اَ نَس ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله يك پله بر منبر بالا رفت و فرمود: «آمين!». گفتند: براى چه «آمين» گفتى، اى پيامبر خدا؟ فرمود: «جبرئيل عليه السلام نزد من آمد و گفت: ناتوان و بى بهره باد كسى كه رمضان را دريابد و آمرزيده نشود! بگو: آمين».

۱.اُسد الغابة: ج 1 ص 296 الرقم 258.

کلیدواژه‌ها روزه حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی فضیلت های ماه روزه داری +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بدبخت، كسى است كه در اين ماه بزرگ، از آمرزش خداوند، محروم بماند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بدبخت واقعى، كسى است كه اين ماه از او بگذرد؛ ولى گناهانش آمرزيده نشوند. پس آن گاه كه نيكوكاران به جوايز پروردگار كريمشان دست مى يابند، او زيانكار (بازنده) خواهد بود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس از ماه رمضان بيرون آيد، ولى آمرزيده نشود، خدا او را نيامرزد!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ناتوان و خوار باد كسى كه ماه رمضانش فرا رسد و پيش از آن كه آمرزيده شود، سپرى گردد!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به هنگام فرا رسيدن ماه رمضان ـ: همانا اين ماه، شما را فرا رسيده است. در آن، شبى است بهتر از هزار ماه. هر كس از آن محروم بماند، از همه خير محروم مانده است و جز محروم، از خير آن بى بهره نمى مانَد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جبرئيل عليه السلام نزد من آمد و گفت: «هر كس ماه رمضان را دريابد و آمرزيده نشود و وارد آتش شود، دور از رحمت خدا باد!»، بگو: آمين! من هم گفتم: «آمين!».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس ماه رمضان را دريابد، ولى آمرزيده نشود، از رحمت خدا دور باد! و هر كس شب قدر را دريابد، ولى آمرزيده نشود، از رحمت خدا دور باد!

السنن الكبرىـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: پيامبر خدا بر منبر رفت و فرمود: «آمين، آمين، آمين!». گفتند: اى پيامبر خدا! چنين نمى كردى! فرمود: «جبرئيل عليه السلام به من گفت: محروم باد كسى كه ماه رمضان بر او وارد شود و آمرزيده نگردد!. پس گفتم: آمين! سپس گفت: محروم باد بنده اى كه نزد او ياد شوى و بر تو درود نفرستد!. پس گفتم: آمين. سپس گفت: محروم باد بنده اى كه پدر و مادرش يا يكى از آن دو را دريابد و [با نيكى كردن بر آنان]وارد بهشت نشود!. پس گفتم: آمين!».