ابو ذر غِفارى
3 حدیث
عنه صلى الله عليه و آلهـ فِي الدُّعاءِ لِأَهلِ البَيتِ عليهم السلام ـ: اللّهُمَّ اجعَلِ العِلمَ وَالفِقهَ في عَقِبي وعَقِبِ عَقِبي، وفي زَرعي وزَرعِ زَرعي. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعا براى اهل بيت عليهم السلام ـ: بار خدايا! دانش و دانايى را در فرزندان من و فرزندان فرزندانم، و در كِشته من و كِشته كِشته من قرار بده.
۱.كفاية الأثر: ص 138 عن حذيفة اليمان، بحار الأنوار: ج 36 ص 332 ح 191.
کلیدواژهها بهشتنام های بهشتنوید داده شدگان به بهشتشماری از یاران پیامبر صلی الله علیه و آله +1 مورد دیگر
عنه صلى الله عليه و آله:لَقَد دَعَوتُ اللّهَ تَبارَكَ وتَعالى أن يَجعَلَ العِلمَ وَالحِكمَةَ في عَقِبي وعَقِبِ عَقِبي، وفي زَرعي وزَرعِ زَرعي إلى يَومِ القِيامَةِ، فَاستُجيبَ لي. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من دعا كردم كه خداوند ـ تبارك و تعالى ـ دانش و حكمت را در فرزندان من و فرزندان فرزندان من، و در كِشته من و كِشته كِشته من تا روز قيامت قرار دهد، و دعايم مستجاب شد.
۱.ينابيع المودّة: ج 1 ص 74 ح 9؛ كفاية الأثر: ص 165 وليس فيه ذيله من «إلى يوم» وكلاهما عن عبد اللّه بن الحسن المثنّى عن أبيه عن جدّه الإمام الحسن عليه السلام، بحارالأنوار: ج 36 ص 332 ح 191.
کلیدواژهها بهشتنام های بهشتنوید داده شدگان به بهشتشماری از یاران پیامبر صلی الله علیه و آله +1 مورد دیگر
تفسير القمّيـ في ذِكرِ غَزوَةِ تَبوكَ ـ: كانَ أبو ذَرٍّ تَخَلَّفَ عَن رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله ثَلاثَةَ أيّامٍ، وذلِكَ أنَّ جَمَلَهُ كانَ أعجَفَ فَلَحِقَ بَعدَ ثَلاثَةِ أيّامٍ بِهِ، ووَقَفَ عَلَيهِ جَمَلُهُ في بَعضِ الطَّريقِ فَتَرَكَهُ وحَمَلَ ثِيابَهُ عَلى ظَهرِهِ، فَلَمَّا ارتَفَعَ النَّهارُ نَظَرَ المُسلِمونَ إلى شَخصٍ مُقبِلٍ. فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: كُن أبا ذَرٍّ، فَقالوا: هُوَ أبو ذَرٍّ.
فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: أدرِكوهُ بِالماءِ فَإِنَّهُ عَطشانُ، فَأَدرَكوهُ بِالماءِ، ووافى أبو ذَرٍّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله ومَعَهُ إداوَةٌ فيها ماءٌ.
فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: يا أبا ذَرٍّ مَعَكَ ماءٌ وعَطِشتَ؟
فَقالَ: نَعَم
تفسير القمّىـ در يادكرد از غزوه تبوك ـ: ابو ذر، سه روز از پيامبر خدا عقب ماند و علّتش آن بود كه وى شترى نحيف داشت و پس از سه روز به ايشان رسيد. در بين راه، شتر ابوذر از رفتن باز ماند و ابو ذر، آن را رها كرد و بار و بنه اش را بر پشت خويش نهاد و به راه افتاد.
آفتاب كه بالا آمد، مسلمانان ديدند شخصى مى آيد. پيامبر خدا فرمود: «اى كاش ابوذر باشد!».
مسلمانان گفتند: او ابو ذر است.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «به او آب برسانيد كه تشنه است».
برايش آب بردند. چون ابو ذر به پيامبر خدا رسيد، مشك آبى همراهش بود. پيامبر خدا فرمود: «اى ابو ذر! آب، همراه توست و تو تشنه اى؟».
گفت: آرى، اى پيامبر خدا! پدر و مادرم به فدايت باد! من به صخره اى رسيدم و روى آن، مقدارى آب باران بود. از آن چشيدم.
۱.تفسير القمّي: ج 1 ص 294، بحار الأنوار: ج 21 ص 215 ح 2.
کلیدواژهها بهشتنام های بهشتنوید داده شدگان به بهشتشماری از یاران پیامبر صلی الله علیه و آله +1 مورد دیگر