حدیث دربارهامّت اسلامى

صحيح مسلمـ به نقل از عبد اللّه بن عمرو بن عاص ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله اين فرموده خداوند عز و جل درباره ابراهيم را تلاوت كرد كه: «بار خدايا! اين بت ها بسيارى از مردم را گم راه ساختند. پس، هر كه از من پيروى كند، او از من است» ، و عيسى عليه السلام نيز گفت: «اگر عذابشان كنى، آنان بندگان تواند و اگر ايشان را بيامرزى، به راستى كه تو عزّتمند و حكيمى» . پيامبر صلى الله عليه و آله سپس، دستانش را بلند كرد و گفت: «بار خدايا! امّت من، امّت من!» و گريست. پس، خداوند عز و جل فرمود: «اى جبرئيل! به نزد محمّد برو ـ و البتّه پروردگار تو داناتر است ـ و از او بپرس كه چرا گريه مى كند». جبرئيل ـ كه درود و سلام بر او باد ـ نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و از ايشان پرسيد. پيامبر خدا به او خبر داد كه چه گفته است كه خدا بهتر مى داند. خداوند عز و جل فرمود: «اى جبرئيل! به نزد محمّد برو و بگو: ما تو را درباره امّتت راضى خواهيم كرد و تو را دلگير نخواهيم ساخت».