حدیث دربارهابو قِرصافه

دلائل النبوّة، ابو نعيمـ به نقل از ابو قرصافه، صحابى پيامبر خدا ـ: اسلام آوردن من، اين گونه بود كه من يتيم بودم و مادرم و خاله ام مرا سرپرستى مى كردند و گرايش من به خاله ام بيشتر بود. چندتايى ميش داشتم كه آنها را مى چرانيدم. خاله ام مُدام به من مى گفت: فرزندم! از كنار اين مرد (يعنى پيامبر صلى الله عليه و آله) رد نشوى، كه تو را فريب مى دهد و گم راه مى كند. امّا من بيرون مى آمدم و به چراگاه مى رفتم و برّه هايم را رها مى كردم و خود نزد پيامبر صلى الله عليه و آله مى رفتم و مدّت ها نزد پيامبر صلى الله عليه و آله مى نشستم و به سخنان ايشان گوش مى دادم و شبانگاه، گوسفندانم را با شكم خالى و پستان هاى خشكيده برمى گرداندم. خاله ام به من گفت: چرا گوسفندانت شيرى در پستان ندارند؟ گفتم: نمى دانم. روز دوم نيز نزد پيامبر صلى الله عليه و آله رفتم. ايشان همانند روز اوّل رفتار كرد؛ امّا اين بار شنيدم كه مى فرمايد: «اى مردم! هجرت كنيد و به اسلام چنگ زنيد؛ زيرا تا زمانى كه جهاد هست، هجرت قطع نمى شود». من باز، همانند روز نخست، با گوسفندانم باز گشتم. روز سوم نيز نزد پيامبر صلى الله عليه و آله رفتم و به سخنان ايشان گوش دادم تا آن كه اسلام آوردم و با ايشان بيعت كردم و دست دادم، و از قضيّه خاله ام و گوسفندانم به ايشان شكايت نمودم. پيامبر خدا به من فرمود: «گوسفندان را نزد من بياور». من، آنها را نزد پيامبر صلى الله عليه و آله بردم. ايشان به پشت و پستان هاى آنها دست كشيد و برايشان دعاى بركت كرد و در حال، فربه و پُرشير شدند. چون گوسفندان را نزد خاله ام بردم، گفت: پسرم! اين گونه بچران. گفتم: خاله! امروز هم در همان جايى چرانيدم كه هر روز مى چراندم؛ امّا داستانم را به تو مى گويم. و ماجراى خود و داستان رفتنم به نزد پيامبر خدا را برايش گفتم و از رفتار و سخنان ايشان برايش تعريف كردم.