حدیث دربارهاهل بيت عليهم السلام

مسند ابن حنبل عن اُمّ سلمة:إنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله جَلَّلَ ۱ عَلى عَلِيٍّ وحَسَنٍ وحُسَينٍ وفاطِمَةَ عليهم السلام كِساءً، ثُمَّ قالَ: اللّهُمَّ هؤُلاءِ أهلُ بَيتي وخاصَّتي، اللّهُمَّ أذهِب عَنهُمُ الرِّجسَ وطَهِّرهُم تَطهيرا. ۲

مسند ابن حنبلـ به نقل از امّ سلمه ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله ردايى روى على و حسن و حسين و فاطمه عليهم السلام انداخت و سپس گفت: «بار خدايا! اينان، اهل بيت و بستگان من اند. بار خدايا! پليدى را از ايشان ببر و آنان را كاملاً پاك گردان».

۱.يقال: جلّلت الشيء: إذا غطّيته (المصباح المنير: ص 106 «جلل»).

۲.مسند ابن حنبل: ج 10 ص 197 ح 26659.

کلیدواژه‌ها برکت حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های مربوط به جهان و انسان انسان های بابرکت +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

المستدرك على الصحيحينـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله براى محافظت حسن و حسين عليهماالسلاماين دعا را مى خواند: «شما را از گزند هر شيطان و خزنده زهرآگينى و از هر چشمِ بدى، در پناه كلمات تامّ خداوند عز و جل درمى آورم». سپس مى فرمود: «ابراهيم، پسرانش اسماعيل و اسحاق را اين گونه تعويذ مى كرد».

تاريخ دمشقـ به نقل از ابو اسحاق سبيعى ـ: هنگامى كه امام حسين عليه السلام شهيد شد و سرِ ايشان را نزد ابن زياد آوردند و او با چوب به سرِ ايشان مى زد، آن روز، زيد بن ارقم از نزد ابن زياد خارج شد و مى گفت: به خدا سوگند، از پيامبر خدا شنيدم كه مى گويد: «بار خدايا! من، او را و مؤمنان شايسته را به تو مى سپارم»، و شما چگونه سپرده پيامبر خدا را حفظ كرديد؟!

تاريخ دمشقـ به نقل از امّ سلمه ـ: پيامبر خدا، نزد من بود. پس، در پىِ حسن و حسين و على و فاطمه عليهم السلام فرستاد. آن گاه، رداى مرا درآورد و روى آنها انداخت و فرمود: «بار خدايا! اينان، اهل بيت من اند. پس، پليدى را از آنان ببَر و پاكِ پاكشان گردان».

مسند ابن حنبلـ به نقل از شهر بن حَوشَب، از امّ سلمه ـ: پيامبر خدا به فاطمه عليهاالسلامفرمود: «شوهر و پسرانت را نزد من بياور». فاطمه عليهاالسلام آنها را آورد و پيامبر صلى الله عليه و آله جامه اى فَدَكى روى آنها انداخت و سپس دستش را بر آنان قرار داد و گفت: «بار خدايا! اينان، خاندان محمّد هستند. پس درودها و بركاتت را بر محمّد و خاندان محمّد قرار ده، كه به راستى، تو ستودنى و بزرگوارى». امّ سلمه گفت: گوشه جامه را بالا زدم تا من هم كنار آنها بروم. پيامبر صلى الله عليه و آله آن را از دستم كشيد و فرمود: «تو بر نيكى هستى».

تاريخ دمشقـ به نقل از شهر بن حوشب ـ: نزد اُمّ سَلَمه رفتم تا براى [شهادت]حسين بن على عليهماالسلامبه او تسليت بگويم. او براى ما نقل كرد كه پيامبر خدا در خانه او بود و فاطمه عليهاالسلامكاچى برايش پخت و نزد ايشان آورد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «پسر عمويت و دو پسرت (/ شوهر و دو پسرت) را هم صدا بزن». او آنها را آورد و همراه پيامبر صلى الله عليه و آله از آن غذا تناول كردند. پيامبر خدا بر تخت خوابى كه داشتيم، نشسته بود. اضافه جامه اى خيبرى را كه زير ايشان بود، گرفت و روى آنها انداخت. سپس، دستش را بلند كرد و گفت: «بار خدايا! اينان، عترت و اهل بيت من هستند. بار خدايا! پليدى را از آنان ببَر و ايشان را كاملاً پاك گردان». من گفتم: اى پيامبر خدا! من هم از اهل تو هستم؟ فرمود: «تو بر مسير خير هستى».

تاريخ دمشقـ به نقل از عبد اللّه بن معين (غلام اُمّ سلمه): اُمّ سلمه، همسر پيامبر، گفت كه اين آيه در خانه او نازل شد: «جز اين نيست كه خدا مى خواهد پليدى را از شما اهل بيت ببَرَد و پاكِ پاكتان سازد» . پيامبر خدا به من فرمود كه در پىِ على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام بفرستم. من هم به دنبال آنها فرستادم. چون آمدند، پيامبر صلى الله عليه و آله على عليه السلام را با دست راست خود، و حسن عليه السلام را با دست چپش بغل كرد و حسين عليه السلام را روى زانويش نشاند و فاطمه عليهاالسلام را جلوى پايش. سپس گفت: «بار خدايا! اينان، كسان و عترت من اند. پس پليدى را از ايشان ببَر و پاكِ پاكشان گردان» و سه بار، اين جمله را فرمود. من گفتم: پس من چه، اى پيامبر خدا؟ فرمود: «تو ـ إن شاء اللّه ـ بر مسير خير هستى».

المعجم الكبيرـ به نقل از ابن لُهَيعه ـ: عمرو بن شعيب، به ديدار زينب، دختر ابو سلمه [و اُمّ سلمه]، رفت و او براى حاضران، نقل كرد كه پيامبر خدا با حسن و حسين و فاطمه عليهم السلام بر امّ سلمه وارد شد و حسن عليه السلام را در يك طرفش قرار داد و حسين عليه السلام را طرف ديگرش و فاطمه عليهاالسلامرا در كنارش. سپس فرمود: «رحمت و بركات خدا بر شما اهل بيت، كه او ستودنى و بزرگوار است!» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس دوست دارد به سانِ زندگى پيامبران زندگى كند و به سانِ مُردن شهيدان بميرد و در باغ هايى كه خداى مهربان آنها را كاشته است، سكونت يابد، بايد على را دوست بدارد و دوستدارِ او را دوست بدارد و به امامانِ پس از او اقتدا نمايد؛ زيرا آنان، عترت من اند و از سرشتِ من آفريده شده اند. بار خدايا! فهم و دانش مرا به ايشان روزى فرما، و واى بر آن كسانى از امّت من كه با ايشان، مخالفت ورزند. بار خدايا! شفاعت مرا، شامل حال آنان مگردان».