حدیث دربارهعلى و فاطمه عليهماالسلام

الإمام عليّ عليه السلام:زَوَّجَني رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله، ثُمَّ أتاني فَأَخَذَ بِيَدي فَقالَ: قُم بِسمِ اللّهِ، وقُل: عَلى بَرَكَةِ اللّهِ وما شاءَ اللّهُ لا قُوَّةَ إلّا بِاللّهِ تَوَكَّلتُ عَلَى اللّهِ. ثُمَّ جاءَني حينَ أقعَدَني عِندَها عليهاالسلام ثُمَّ قالَ: اللّهُمَّ إنَّهُما أحَبُّ خَلقِكَ إلَيَّ فَأَحِبَّهُما، وبارِك في ذُرِّيَّتِهِما، وَاجعَل عَلَيهِما مِنكَ حافِظا، وإنّي اُعيذُهُما وذُرِّيَّتَهُما بِكَ مِنَ الشَّيطانِ الرَّجيمِ. ۱

امام على عليه السلام:پيامبر خدا، مرا تزويج كرد. سپس نزدم آمد و دستم را گرفت و فرمود: «به نام خدا، برخيز و بگو: به اميدِ بركت خدا، و خواست خداست، و هيچ نيرويى نيست، مگر به مدد خدا. به خدا توكّل كردم». و چون مرا آورد و كنار فاطمه عليهاالسلام نشانيد، گفت: «بار خدايا! اين دو، محبوب ترينِ خلق تو نزد من اند. به نسل ايشان، بركت عطا فرما و از جانب خود، بر اين دو نگهبانى بگمار. من، اين دو و فرزندانشان را از گزند شيطان، در پناه تو درآوردم».

۱.الأمالي للطوسي: ص 40 ح 44 عن الضحّاك بن مزاحم، بحار الأنوار: ج 43 ص 93 ح 4 و ج 103 ص 274 ح 30.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی دعا و ذکر کسانی که پیامبر صلی الله علیه و آله برایشان دعا کرد +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

كفاية الطالبـ به نقل از اَ نَس ـدر خبر ازدواج فاطمه عليهاالسلام با على عليه السلام ـ: سپس [پيامبر خدا]فرمود: «اى على! خداوند به من دستور داد كه فاطمه را به همسرى تو درآورم و من هم، او را با مهريه چهارصد مثقال نقره ـ اگر تو راضى باشى ـ، به ازدواجت درآوردم». على عليه السلام گفت: راضى ام، اى پيامبر خدا! آن گاه، على عليه السلام به خاك افتاد و سجده شكر براى خداوند متعال به جاى آورد و گفت: سپاس، خداوندى را كه مرا، محبوب بهترينِ خلق، محمّد پيامبر خدا، گردانيد. پيامبر خدا فرمود: «خدا به شما دو نفر، خير و بركت دهد و خوش بختتان كند و از شما دو تن، نسلِ پاك فراوانى پديدار سازد!».

المعجم الكبيرـ به نقل از ابن عبّاس (در بيان ازدواج فاطمه عليهاالسلام) ـ: سپس، پيامبر صلى الله عليه و آله فاطمه عليهاالسلامرا صدا زد و مُشتى آب برگرفت و بر سرِ او و مُشتى هم ميان سينه اش ريخت. سپس، مقدارى آب به پوست على و فاطمه پاشيد. آن گاه، فاطمه را در آغوش گرفت و گفت: «بار خدايا! اين، از من است و من، از اويم. بار خدايا! همچنان كه پليدى را از من زُدودى و پاكم نمودى، اين را نيز پاك گردان». بعد، ظرف آب ديگرى خواست و على عليه السلام را صدا زد و با او نيز چنين كرد. سپس، همچنان كه براى فاطمه عليهاالسلامدعا كرده بود، براى او نيز دعا كرد. آن گاه به آن دو فرمود: «برخيزيد و به خانه خود برويد. خداوند، شما را با هم بدارد و به زندگى تان بركت دهد و خاطرتان را آسوده بدارد!». سپس، برخاست و با دست خود، در را به روى آنها بست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در حقّ على و فاطمه عليهماالسلام ـ: بار خدايا! اين دو از من هستند و من، از آنهايم. بار خدايا! همچنان كه پليدى را از من بُردى و مرا پاك پاك گردانيدى، از اين دو نيز پليدى را ببَر و آنها را پاكِ پاك گردان.

تاريخ دمشقـ به نقل از ابن عبّاس ـ: اسماء بنت عُمَيس برايم گفت كه وى به پيامبر خدا مى نگريست و ايشان، پيوسته براى آن دو (على و فاطمه عليهماالسلاماختصاصا) دعا مى كرد و در دعايش از هيچ كس ديگر نام نمى بُرد.

السنن الكبرى، نَسايىـ به نقل از بُرَيده ـ: چون شبِ زفاف شد، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اى على! كارى انجام مده تا مرا ملاقات كنى». پس پيامبر صلى الله عليه و آله مقدارى آب طلبيد و با آن وضو ساخت. سپس بقيه آب را روى على عليه السلام خالى كرد و گفت: «بار خدايا! در اين دو، بركت قرار ده و به آنها خير و بركت عطا فرما و در فرزندانشان نيز براى اين دو بركت قرار ده».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على و فاطمه عليهاالسلام در شب زفاف، هنگامى كه با آنها خداحافظى كرد ـ: خداوند، شما دو تن و نسلتان را پاك گردانَد! من با هر كه با شما در آشتى باشد، در آشتى ام و با هر كه با شما بجنگد، در جنگم. شما را به خدا مى سپارم و او را جانشين خود در ميان شما قرار مى دهم.

المناقب، ابن شهرآشوبـ در بيان ازدواج فاطمه و على عليهماالسلام ـ: [پيامبر خدا]از على عليه السلام پرسيد: «همسرت را چگونه يافتى؟». گفت: نيكو ياورى است بر طاعت خدا. از فاطمه عليهاالسلام نيز همان سؤال را كرد. فاطمه عليهاالسلام گفت: بهترين شوهر است. پس پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: «بار خدايا! پيوند اين دو را استوار گردان و دل هايشان را به هم اُلفت بخش و آن دو و فرزندانشان را از وارثانِ بهشت پُرنعمت، قرار ده و به ايشان، فرزندانى پاك و پاكيزه و خجسته، روزى فرما و در نسلشان بركت قرار ده و آنان را پيشوايانى گردان كه به فرمان تو به طاعتت ره نمون مى شوند و به آنچه مايه خشنودى توست، فرمان مى دهند».