حدیث دربارهحكمت تأخير اجابت

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ تَبارَكَ وتَعالى لَيَتَعاهَدُ عَبدَهُ المُؤمِنَ بِأَنواعِ البَلاءِ، كَما يَتَعاهَدُ أهلَ البَيتِ سَيِّدُهُم بِطُرَفِ الطَّعامِ ۱، يَقولُ اللّهُ عز و جل: وعِزَّتي وجَلالي، وعَظَمَتي وبَهائي، إنّي لَأَحمي وَلِيّي أن اُعطِيَهُ في دارِ الدُّنيا شَيئا يَشغَلُهُ عَن ذِكري، حَتّى يَدعُوَني فَأَسمَعَ دُعاءَهُ وصَوتَهُ، وإنّي لَاُعطِي الكافِرَ اُمنِيَّتَهُ، حَتّى لا يَدعُوَني فَأَسمَعَ صَوتَهُ بُغضا مِنّي لَهُ. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند ـ تبارك و تعالى ـ بنده مؤمنش را با انواع بلاها مى نوازد، همچنان كه آقاى خانه با آوردن خوراكى هاى گوناگون، افراد خانواده اش را مورد نوازش قرار مى دهد. خداوند عز و جل مى فرمايد: «به عزّت و جلالم و به عظمت و شكوهم سوگند، من دوستم را از اين كه در سراى دنيا چيزى عطايش كنم كه از ياد من غافلش گرداند، محروم مى سازم تا مرا بخواند و من دعا و صداى او را بشنوم، و آرزوى كافر را برآورده مى سازم تا مرا نخواند و صدايش را نشنوم؛ چون از او نفرت دارم».

۱.الطَّريف: الغريب الملوّن من الثَّمر وغيره ممّا يستطرف به (تاج العروس: ج 12 ص 348 «طرف»).

۲.مشكاة الأنوار: ص 175 ح 451 عن أبي الحسن الأحمسي عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام، بحار الأنوار: ج 93 ص 371 ح 10.

کلیدواژه‌ها روزه حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی میهمانی خدا +3 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كافر براى حاجتش به درگاه خداوند عز و جل دعا مى كند و حاجتش برآورده مى شود، و [لى]مؤمن به درگاه خداوند متعال دعا مى كند و در اجابتش كندى مى شود. از اين كار، داد و فرياد فرشتگان بلند مى شود. خداوند متعال مى فرمايد: «كافر را اجابت كردم تا ديگر مرا نخواند و ياد من نكند؛ چرا كه از او و صدايش بيزارم؛ ولى در اجابت دعاى مؤمن، كندى مى كنم تا از من نَبُرد و مرا ياد كند؛ چرا كه خودش و زارى كردنش را دوست دارم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده اى كه خداوند دوستش دارد، او را مى خواند و خدا مى فرمايد: «اى جبرئيل! حاجت اين بنده ام را با تأخير برآورده ساز؛ زيرا دوست دارم صدايش را بشنوم». و بنده اى كه خداوند از او بيزار است، او را مى خواند و خداى متعال مى فرمايد: «اى جبرئيل! حاجت اين بنده ام را همان گونه كه او مى خواهد، برآورده ساز و تعجيل كن؛ زيرا دوست ندارم صدايش را بشنوم».

اُسد الغابةـ به نقل از محمّد بن منكدر، از مردى انصارى، از پدرش ـ: با پيامبر خدا نشسته بودم كه يك باره غرق در گوش دادن شد، به طورى كه نگران ايشان شديم. سپس به خود آمد و رو به ما كرد و فرمود: «جبرئيل عليه السلام نزد من آمد و گفت: خداى متعال هر گاه بنده مؤمنش او را بخواند، مى فرمايد: اى جبرئيل! دعاى بنده مؤمنم را مستجاب كردم و حاجتش را برآوردم و من صدايش را دوست دارم». پيامبر صلى الله عليه و آله دوباره مدّتى طولانى غرق در گوش دادن شد و آن گاه به خود آمد و رو به ما كرد و فرمود: «جبرئيل عليه السلام نزد من آمد و گفت: خداى متعال هر گاه بنده كافرش او را بخواند، مى فرمايد: اى جبرئيل! حاجتش را برآور كه از صدايش متنفّرم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند سبحان، بنده را گرفتار مى كند تا دعا و زارى او را بشنود.

امام على عليه السلام:جبرئيل عليه السلام در بيمارى پيامبر صلى الله عليه و آله كه به مرگ ايشان انجاميد [نيز] بر ايشان نازل مى شد. و به پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: بدان ـ اى محمّد! ـ كه خداوند بر تو سخت نگرفته است و هيچ يك از آفريدگانش به نزد او گرامى تر از تو نيست؛ بلكه دوست دارد صدا و دعاى تو را بشنود تا چون به لقاى او پيوستى، مستوجب آن درجه و پاداشى كه خدا برايت آماده كرده است و [نيز مستوجب]كرامت و برترى بر مردم باشى.