حكمت تأخير اجابت

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كافر براى حاجتش به درگاه خداوند عز و جل دعا مى كند و حاجتش برآورده مى شود، و [لى]مؤمن به درگاه خداوند متعال دعا مى كند و در اجابتش كندى مى شود. از اين كار، داد و فرياد فرشتگان بلند مى شود. خداوند متعال مى فرمايد: «كافر را اجابت كردم تا ديگر مرا نخواند و ياد من نكند؛ چرا كه از او و صدايش بيزارم؛ ولى در اجابت دعاى مؤمن، كندى مى كنم تا از من نَبُرد و مرا ياد كند؛ چرا كه خودش و زارى كردنش را دوست دارم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده اى كه خداوند دوستش دارد، او را مى خواند و خدا مى فرمايد: «اى جبرئيل! حاجت اين بنده ام را با تأخير برآورده ساز؛ زيرا دوست دارم صدايش را بشنوم». و بنده اى كه خداوند از او بيزار است، او را مى خواند و خداى متعال مى فرمايد: «اى جبرئيل! حاجت اين بنده ام را همان گونه كه او مى خواهد، برآورده ساز و تعجيل كن؛ زيرا دوست ندارم صدايش را بشنوم».

اُسد الغابةـ به نقل از محمّد بن منكدر، از مردى انصارى، از پدرش ـ: با پيامبر خدا نشسته بودم كه يك باره غرق در گوش دادن شد، به طورى كه نگران ايشان شديم. سپس به خود آمد و رو به ما كرد و فرمود: «جبرئيل عليه السلام نزد من آمد و گفت: خداى متعال هر گاه بنده مؤمنش او را بخواند، مى فرمايد: اى جبرئيل! دعاى بنده مؤمنم را مستجاب كردم و حاجتش را برآوردم و من صدايش را دوست دارم». پيامبر صلى الله عليه و آله دوباره مدّتى طولانى غرق در گوش دادن شد و آن گاه به خود آمد و رو به ما كرد و فرمود: «جبرئيل عليه السلام نزد من آمد و گفت: خداى متعال هر گاه بنده كافرش او را بخواند، مى فرمايد: اى جبرئيل! حاجتش را برآور كه از صدايش متنفّرم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند ـ تبارك و تعالى ـ بنده مؤمنش را با انواع بلاها مى نوازد، همچنان كه آقاى خانه با آوردن خوراكى هاى گوناگون، افراد خانواده اش را مورد نوازش قرار مى دهد. خداوند عز و جل مى فرمايد: «به عزّت و جلالم و به عظمت و شكوهم سوگند، من دوستم را از اين كه در سراى دنيا چيزى عطايش كنم كه از ياد من غافلش گرداند، محروم مى سازم تا مرا بخواند و من دعا و صداى او را بشنوم، و آرزوى كافر را برآورده مى سازم تا مرا نخواند و صدايش را نشنوم؛ چون از او نفرت دارم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند سبحان، بنده را گرفتار مى كند تا دعا و زارى او را بشنود.

امام على عليه السلام:جبرئيل عليه السلام در بيمارى پيامبر صلى الله عليه و آله كه به مرگ ايشان انجاميد [نيز] بر ايشان نازل مى شد. و به پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: بدان ـ اى محمّد! ـ كه خداوند بر تو سخت نگرفته است و هيچ يك از آفريدگانش به نزد او گرامى تر از تو نيست؛ بلكه دوست دارد صدا و دعاى تو را بشنود تا چون به لقاى او پيوستى، مستوجب آن درجه و پاداشى كه خدا برايت آماده كرده است و [نيز مستوجب]كرامت و برترى بر مردم باشى.