حدیث دربارهكسى كه دعايش مستجاب نمى شود

الكافىـ به نقل از على بن عبد العزيز ـ: امام صادق عليه السلام به من فرمود: «عمر بن مسلم، چه مى كند؟». گفتم: فدايت شوم! به عبادت رو آورده و كسب و تجارت را رها كرده است. فرمود: «واى از او! مگر نمى داند كه هر كس طلب روزى را وا نهد، دعايش مستجاب نمى شود؟ گروهى از ياران پيامبر خدا، وقتى آياتِ «و هر كس از خدا پروا كند، خداوند، برايش راه خروجى قرار مى دهد و او را از جايى كه گمان نمى برَد، روزى مى رساند» نازل شد، درها [ى دكان هايشان]را بستند و به عبادت روى آوردند و گفتند: روزى مان مى رسد. اين خبر به پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد. ايشان در پى آنان فرستاد و فرمود: چه باعث شد كه به اين كار دست بزنيد؟. گفتند: اى پيامبر خدا! روزى ما، برايمان تضمين شده است. از اين رو، به عبادت روى آورديم. فرمود: كسى كه چنين كند، دعايش به اجابت نمى رسد. بر شما باد طلب روزى!».