حدیث دربارهاولياى خدا
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:اِحذَر يا اُسامَةُ دُعاءَ عِبادِ اللّهِ الَّذينَ أنهَكُوا الأَبدانَ، وصاحَبُوا الأَحزانَ، وأزالُوا اللُّحومَ، وأذابُوا الشُّحومَ، وأظمَؤُوا الكُبودَ، وأحرَقُوا الجُلودَ بِالأَرياحِ وَالسَّمائِمِ ۱، حَتّى غَشِيَت مِنهُمُ الأَبصارُ شَوقا إلَى الواحِدِ القَهّارِ؛ فَإِنَّ اللّهَ إذا نَظَرَ إلَيهِم، باهى بِهِمُ المَلائِكَةَ وغَشّاهُم بِالرَّحمَةِ، بِهِم يَدفَعُ اللّهُ الزَّلازِلَ وَالفِتَنَ. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به اُسامه ـ: اى اسامه! بر حذر باش از دعاى آن بندگان خدا كه بدن ها را فرسوده اند و با اندوه ها دمخورند و گوشت ها [ى بدنشان] را ريخته اند و چربى ها را آب كرده اند و جگرها را تشنگى داده اند و پوست ها را با بادهاى سوزانْ سوزانده اند، تا آن كه ديدگانشان از شوق به يگانه قهّار، كور شد؛ چرا كه خداوند، هر گاه به ايشان بنگرد، به وجود آنان بر فرشتگان مى نازد و آنها را غرق در رحمت مى سازد. به بركت وجود ايشان است كه خداوند، زلزله ها و آشوب ها را دفع مى كند.