اولياى خدا

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به اُسامه ـ: اى اسامه! بر حذر باش از دعاى آن بندگان خدا كه بدن ها را فرسوده اند و با اندوه ها دمخورند و گوشت ها [ى بدنشان] را ريخته اند و چربى ها را آب كرده اند و جگرها را تشنگى داده اند و پوست ها را با بادهاى سوزانْ سوزانده اند، تا آن كه ديدگانشان از شوق به يگانه قهّار، كور شد؛ چرا كه خداوند، هر گاه به ايشان بنگرد، به وجود آنان بر فرشتگان مى نازد و آنها را غرق در رحمت مى سازد. به بركت وجود ايشان است كه خداوند، زلزله ها و آشوب ها را دفع مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل فرمود: «هر كس به ولى اى از اولياى من بى حرمتى كند، هر آينه براى جنگ با من آماده شده است. در نزد من، محبوب ترين وسيله تقرّب بنده به من، آن چيزى است كه بر او واجب گردانيده ام. البتّه او به وسيله نوافل، خود را به من نزديك مى سازد، تا جايى كه دوستش بدارم و چون او را دوست بدارم، من، گوش شنواى او و چشم بيناى او و زبان گوياى او و دست تواناى او مى شوم. اگر مرا بخوانَد، پاسخش مى گويم و اگر از من بخواهد، به او عطا مى كنم. من از كارى كه مى كنم، برنمى گردم، آن سان كه از مرگ مؤمن برمى گردم؛ او مرگ را خوش نمى دارد و من، ناراحتى او را خوش نمى دارم». ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بسا ژوليده خاك آلودِ ژنده پوشى كه از درِ خانه ها رانده مى شود؛ امّا اگر خداوند عز و جل را سوگند دهد، خداوند، اجابتش مى كند.