حدیث دربارهنقش نام هاى نيكوى خداوند در اجابت دعا

الإمام الباقر عليه السلام:إنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله عَلَّمَ عَلِيّا عليه السلام دَعوَةً يَدعو بِها عِندَ ما أهَمَّهُ، فَكانَ عَلِيٌّ عليه السلام يُعَلِّمُها وُلدَهُ: يا كائِنا قَبلَ كُلِّ شَيءٍ ويا مُكَوِّنَ كُلِّ شَيءٍ، ويا كائِنا بَعدَ كُلِّ شَيءٍ، افعَل بي كَذا وكَذا. ۱

امام باقر عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله به على عليه السلام دعايى آموخت كه در هنگام گرفتارى، آن را بخواند. على عليه السلام هم آن را به فرزندانش مى آموخت: «اى بوده پيش از هر چيز، و اى بود كننده هر چيز، و اى بوده پس از هر چيز! فلان و بهمان حاجت مرا برآور».

۱.الأسماء والصفات: ج 1 ص 42 ح 16 عن صالح بن حيّان.

کلیدواژه‌ها روزه حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی میهمانی خدا +3 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

الأسماء و الصفاتـ به نقل از ابن عمر ـ: از جمله دعاهايى كه پيامبر خدا مى خواند، اين بود: «اى آن كه پيش از هستى يافتنِ هر چيزى بود و هر چيز را به وجود آورده است و پس از آن كه همه چيز نابود شود، او هست! به حقّ نگاهى از آن نگاه هايت كه نگهبان و آمرزنده و واجب و نجات بخش اند، از تو درخواست مى كنم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس با اين نام ها دعا كند، خداوند، دعايش را مستجاب مى كند. اين نام ها و دعا اين است: «به نام خداى بخشنده مهربان. بار خدايا! تويى خدا، تويى بخشنده، تويى مهربان، پادشاه، پاك، سلام، امين (/ امنيت دهنده)، عزّتمند، شكست ناپذير، جبّار، بزرگ منش، آغاز، انجام، آشكار، نهان، ستودنى، با مجد، آغاز كننده [ى آفرينش]، بازآفرين، دوستدار، گواه، ديرين (ازلى)، والا، باعظمت، دانا، راستگو، دلسوز، مهربان، قدردان، آمرزگار، پيروزمند، استواركار، نيرومند، استوار، مراقب، نگهبان، صاحب شُكوه و ارج، باعظمت، دانا، بى نياز، ولىّ، گشايشگر، مِهروَرز، جمع كننده، در متن عربى حديث، قابض آمده است، به معناى: گيرنده، حزن آور، غم انگيز، منقبض كننده. بسط دهنده، داد [گر]، وفاكننده، ولىّ، راست، آشكار، آفريننده، روزى دهنده، بخشنده، توبه پذير، پروردگار، وكيل، ريزبين، آگاه، شنوا، بينا، سزا دهنده، بلندمرتبه، نزديك، پاسخ دهنده، برانگيزاننده، وارث، پهناور، مانا، زنده، هميشگى اى كه ناميراست، پاينده، روشنايى، آمرزنده، يكتا، چيره، يگانه، صَمَد، نه داراى فرزند و نه زاده كسى است و نه كسى همتاى اوست، صاحب فضل و غنا (/ صاحب قدرت)، مقتدر، داناى نهان ها، آغازگر [ـِ آفرينش]، نوآفرين، جمع كننده، بسط دهنده، دعوتگر، آشكار، خوراك دِه، كمك رسان، دفع كننده، زيان رسان، سود رسان، عزّت بخش، خوار كننده، اطعام كننده، نعمت دهنده، امين، اكرام كننده، نيكى كننده، خوبى كننده، بامحبّت، فزون دهنده، زنده كننده، ميراننده، انجام دهنده آنچه بخواهد. [تويى] مالِك پادشاهى. پادشاهى را به هر كه بخواهى، مى دهى و پادشاهى را از هر كه بخواهى، مى ستانى. هر كه را خواهى، عزّت مى بخشى و هر كه را خواهى، خوار مى گردانى. خوبى ها همه به دست تواند، و تو بر هر چيز، توانايى. شب را به روز مى برى و روز را به شب وارد مى كنى، زنده را از مُرده بيرون مى كشى و مُرده را از زنده بيرون مى آورى و هر كه را خواهى، بى حساب، روزى مى دهى. [تويى] شكافنده صبح و شكافنده دانه ها و هسته ها؛ همانى كه تسبيح گوىِ اوست هر آنچه در آسمان ها و زمين است، و اوست باعزّتِ استواركار. بار خدايا! در اين روز و اين شب، هر سخنى كه گفتم، يا هر سوگندى كه خوردم و يا هر نذرى كه كردم، همگى منوط به خواست توست. آنچه تو درباره آنها بخواهى، همان مى شود و آنچه تو نخواهى، نمى شود. پس، به توش و توان خود، از من دفع كن؛ چرا كه هيچ توش و توانى نيست، مگر به مدد خداوند والا و بزرگ. بار خدايا! به حقّ اين نام هايت، بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست و مرا بيامرز، و به من رحم فرما، و توبه ام را بپذير، و از من پذيرا شو، و كار مرا به سامان آور، و امورم را آسان گردان، و روزى ام را فراخ گردان، و به حقّ ذات بزرگوارت، مرا از همه خلقت بى نياز كن، و رو و دست و زبان مرا از درخواست از غير خودت مصون بدار، و در كارم گشايشى و راه خروجى قرار بده؛ كه تو مى دانى و من نمى دانم، و تو مى توانى و من ناتوانم، و تو بر هر چيز توانايى، به حقّ مهربانى ات، اى مهربان ترينِ مهربانان! و درود خدا بر سَروَر پيامبران، محمّدِ پيامبر و خاندان پاك و مطهّر او باد!».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل داراى نود و نُه نام است كه هر كس خدا را با آنها بخواند، او پاسخش مى دهد و هر كس آنها را بشمارد، به بهشت مى رود. صدوق رحمه الله گفته است: معناى اين سخن پيامبر كه: «خداوند ـ تبارك و تعالى ـ نود و نه نام دارد. هر كس آنها را بشمارد، به بهشت مى رود»، احاطه بر آنها و شناخت معانى آنهاست، نه شمردن آنها (التوحيد: ص 195 ذيل ح 9). علّامه طباطبايى رحمه اللهمى گويد: مراد از عبارت «هر كس آنها را بشمارد، به بهشت مى رود»، ايمان داشتن به اين معناست كه خداوند متعال به همه آنچه اين نام ها بر آن دلالت دارند، متّصف است و استثنا هم ندارد (الميزان فى تفسير القرآن: ج 8 ص 359). خداوند عز و جل فرموده است: «و همه نام هاى نيكو، متعلّق به خدايند. پس، او را بدانها بخوانيد» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس دست به سوى خداى متعال بردارد و سه مرتبه با زارى و التماس بگويد: «يا ربّ؛ پروردگارا!»، خداى متعال، دستانش را از رحمت، پُر مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند را فرشته اى است گماشته بر كسى كه بگويد: «يا أرحمَ الراحمين؛ اى مهربان ترينِ مهربانان!». پس هر كه سه بار اين را بگويد، فرشته مى گويد: مهربان ترينِ مهربانان، به تو رو كرده است. پس درخواست كن.

المستدرك على الصحيحينـ به نقل از اَنَس ـ: پيامبر خدا بر مردى گذشت كه مى گفت: اى مهربان ترينِ مهربانان! پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: «درخواست كن، كه خدا به تو نظر كرده است».

المعجم الكبيرـ به نقل از ابن عبّاس ـ: مردى گفت: اى پيامبر خدا! آيا دعايى هست كه رد نشود؟ فرمود: «آرى. مى گويى: به نام برتر و عزيزتر و بشكوه تر و ارجمندترت، از تو درخواست مى كنم».

معانى الأخبارـ به نقل از مُعاذ بن جبل ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله بر مردى گذشت كه دعا مى كرد و مى گفت: «يا ذالجلال والإكرام؛ اى صاحب شُكوه و ارج!» به او فرمود: «پاسخ داده شدى. پس درخواست كن».