حدیث دربارهشب نيمه شعبان
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:كُنتُ نائِما لَيلَةَ النِّصفِ مِن شَعبانَ، فَأَتاني جَبرَئيلُ عليه السلام فَقالَ: يا مُحَمَّدُ، أتَنامُ في هذِهِ اللَّيلَةِ؟! فَقُلتُ: يا جَبرَئيلُ، وما هذِهِ اللَّيلَةُ؟ قالَ: هِيَ لَيلَةُ النِّصفِ مِن شَعبانَ، قُم يا مُحَمَّدُ.
فَأَقامَني ثُمَّ ذَهَبَ بي إلَى البَقيعِ، ثُمَّ قالَ لي: اِرفَع رَأسَكَ؛ فَإِنَّ هذِهِ لَيلَةٌ تُفتَحُ فيها أبوابُ السَّماءِ، فَيُفتَحُ فيها أبوابُ الرَّحمَةِ، وبابُ الرِّضوانِ، وبابُ المَغفِرَةِ، وبابُ الفَضلِ، وبابُ التَّوبَةِ، وبابُ النِّعمَةِ، وبابُ الجودِ، وبابُ الإِحسانِ، يُعتِقُ اللّهُ فيها بِعَدَدِ شُعورِ النَّعَمِ وأصوافِها، ويُثبِتُ اللّهُ فيهَا الآجالَ، ويَقسِمُ فيهَا الأَرزاقَ مِنَ السَّنَةِ إلَى السَّنَةِ، ويُنزِلُ ما يَحدُثُ فِي السَّنَةِ كُلِّها.
يا مُحَمَّدُ، مَن أحياها بِتَسبيحٍ وتَهليلٍ وتَكبيرٍ ودُعاءٍ وصَلاةٍ وقِراءَةٍ وتَطَوُّعٍ وَاستِغفارٍ كانَتِ الجَنَّةُ لَهُ مَنزِلاً ومَقيلاً، وغَفَرَ اللّهُ لَهُ ما تَقَدَّمَ مِن ذَنبِهِ وما تَأَخَّرَ.
يا مُحَمَّدُ، مَن صَلّى فيها مِئَةَ رَكعَةٍ، يَقرَأُ في كُلِّ رَكعَةٍ فاتِحَةَ الكِتابِ مَرَّةً، وقُل هُوَ اللّهُ أحَدٌ عَشرَ مَرّاتٍ، فَإِذا فَرَغَ مِنَ الصَّلاةِ قَرَأَ آيَةَ الكُرسِيِّ عَشرَ مَرّاتٍ، وفاتِحَةَ الكِتابِ عَشرا، وسَبَّحَ اللّهَ مِئَةَ مَرَّةٍ، غَفَرَ اللّهُ لَهُ مِئَةَ كَبيرَةٍ موبِقَةٍ موجِبَةٍ لِلنّارِ، واُعطِيَ بِكُلِّ سورَةٍ وتَسبيحَةٍ قَصرا فِي الجَنَّةِ، وشَفَّعَهُ اللّهُ في مِئَةٍ مِن أهلِ بَيتِهِ، وشَرَّكَهُ في ثَوابِ الشُّهَداءِ، وأعطاهُ اللّهُ ما يُعطي صائِمي هذَا الشَّهرِ، وقائِمي هذِهِ اللَّيلَةِ، مِن غَيرِ أن يَنقُصَ مِن اُجورِهِم شَيئا، فَأَحيِها يا مُحَمَّدُ، وَأْمُر اُمَّتَكَ بِإِحيائِها، وَالتَّقَرُّبِ إلَى اللّهِ تَعالى بِالعَمَلِ فيها؛ فَإِنَّها لَيلَةٌ شَريفَةٌ.
لَقَد أتَيتُكَ يا مُحَمَّدُ، وما فِي السَّماءِ مَلَكٌ إلّا وقَد صَفَّ قَدَمَيهِ في هذِهِ اللَّيلَةِ بَينَ يَدَيِ اللّهِ تَعالى ـ قالَ: ـ فَهُم بَينَ راكِعٍ وقائِمٍ وساجِدٍ، وداعٍ ومُكَبِّرٍ ومُستَغفِرٍ ومُسَبِّحٍ.
يا مُحَمَّدُ، إنَّ اللّهَ يَطَّلِعُ في هذِهِ اللَّيلَةِ، فَيَغفِرُ لِكُلِّ مُؤمِنٍ قائِمٍ يُصَلّي، وقاعِدٍ يُسَبِّحُ، وراكِعٍ وساجِدٍ وذاكِرٍ، وهِيَ لَيلَةٌ لا يَدعو فيها داعٍ إلَا استُجيبَ لَهُ، ولا سائِلٌ إلّا اُعطِيَ، ولا مُستَغفِرٌ إلّا غُفِرَ لَهُ، ولا تائِبٌ إلّا يَتوبَ عَلَيهِ، مَن حُرِمَ خَيرَها يا مُحَمَّدُ فَقَد حُرِمَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شب نيمه شعبان، خواب بودم كه جبرئيل عليه السلام نزد من آمد و گفت: «اى محمّد! در چنين شبى مى خوابى؟!»
گفتم: اى جبرئيل! مگر اين شب، چه شبى است؟
گفت: «شب نيمه شعبان است. برخيز، اى محمّد!».
مرا برخيزاند و به بقيع بُرد. سپس به من گفت: «سرت را [به سوى آسمان] بالا بگير؛ زيرا امشب، شبى است كه در آن، درهاى آسمان باز مى شوند. در اين شب، درهاى رحمت و درِ رضوان و درِ آمرزش و درِ فضل و درِ توبه و درِ نعمت و درِ بخشش و درِ احسان، گشوده مى گردند. در اين شب، خداوند به شمارِ تارهاى مو و پشم چارپايان [از آتش دوزخ] آزاد مى كند و در همين شب، خداوند، اجل ها را رقم مى زند و باز در همين شب، روزى ها را از سال تا سال، تقسيم مى كند و آنچه را در سرتاسر سال رُخ خواهد نمود، نازل مى نمايد.
اى محمّد! هركس اين شب را با تسبيح و تهليل و تكبير و نماز و تلاوت قرآن و نافله و استغفار، زنده بدارد، بهشت، منزلگاه و سراى او خواهد بود و خداوند، گناهان گذشته و آينده اش را مى آمرزد.
اى محمّد! هر كس در اين شب، صد ركعت، نماز بگزارد و در هر ركعت، يك مرتبه «فاتحة الكتاب» و ده مرتبه سوره «قل هو اللّه أحد» بخواند و پس از پايان نماز، ده مرتبه «آية الكرسى» و ده مرتبه سوره فاتحه را بخواند و صد مرتبه تسبيح بگويد، خداوند صد گناه كبيره مُهلك را ـ كه موجب آتش دوزخ مى شود ـ از او مى آمرزد و به تعداد هر سوره و تسبيحى، قصرى در بهشت عطايش مى شود و شفاعت او را در حقّ صد نفر از اعضاى خانواده اش مى پذيرد و در ثواب شهدا شريكش مى گردانَد، و خداوند به او همان را مى دهد كه به هر كس اين ماه را روزه بگيرد و در اين شب به عبادت بپردازد، عطا مى كند، بدون آن كه از مزد ايشان، چيزى بكاهد.
پس، اى محمّد! اين شب را زنده بدار و امّتت را نيز به احياى آن و تقرّب جُستن به خداوند متعال با عمل در اين شب، فرمان بده، كه اين شب، شبى ارجمند است.
اى محمّد! هنگامى كه نزد تو مى آمدم، در آسمان هيچ فرشته اى نبود، مگر آن كه امشب در پيشگاه خداوند متعال به صف ايستاده بود؛ برخى در ركوع بودند، برخى در حال قيام و برخى در سجده، شمارى دعا مى كردند، شمارى تكبير مى گفتند، عدّه اى آمرزش مى طلبيدند و ديگران، تسبيح مى گفتند.
اى محمّد! در اين شب، خداوند نظر مى كند و هر مؤمنى را كه به نماز ايستاده يا به تسبيح گويى نشسته و يا در حال ركوع و سجده و ذكر باشد، مى آمرزد. امشب، شبى است كه هر كس در آن دعا كند، دعايش مستجاب مى شود و هر كس درخواست كند، به او عطا مى شود و هر كس آمرزش بخواهد، آمرزيده مى شود و هر كس توبه كند، خداوند توبه اش را مى پذيرد و هر كس ـ اى محمّد! ـ از خير و بركات اين شب محروم شود، به راستى محروم است».
۱.الإقبال: ج 3 ص 320، بحار الأنوار: ج 98 ص 413 ح 1.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکربهترین اوقات برای دعا +1 مورد دیگر