معناى اجابت دعا

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ مؤمنى نيست كه دعايى كند، مگر آن كه برايش مستجاب مى شود. اگر در دنيا به او داده نشد، در آخرت به او داده مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه خداوند بخواهد بنده اى از بندگانش را خالص گردانَد، باران بلا بر او فرو مى ريزد و سيلاب بلا بر او جارى مى سازد. [بنده مخلص]هر گاه دعا كند، فرشتگان مى گويند: «صدايى آشناست» و جبرئيل مى گويد: «پروردگارا! اين بنده ات، فلانى است كه تو را مى خواند. پس اجابتش فرما». خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مى فرمايد: «دوست دارم صدايش را بشنوم». پس، هر گاه بگويد: اى پروردگار من! خداوند مى فرمايد: «بله، بنده من! هر چيزى كه از من بخواهى، به يكى از سه شكل برايت مستجاب مى كنم: يا آنچه را از من مى خواهى، در همين دنيا به تو مى دهم، يا بهتر از آن را براى آخرتت ذخيره مى كنم، و يا به همان اندازه بلا را از تو دفع مى كنم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه يكى از شما دعايى كرد و مستجاب نشد، [به ازاى آن،]يك ثواب برايش نوشته مى شود.

مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: پيامبر خدا فرمود: «هيچ مسلمانى دعايى ـ بجز درباره گناه يا قطع رَحِم ـ نمى كند، مگر آن كه خداوند به يكى از سه طريق، خواسته اش را به او مى دهد: يا آن را در همين دنيا برمى آورَد، يا آن را براى آخرتش مى اندوزد، و يا به مانند آن بدى را از او مى گردانَد». مسلمانان گفتند: در اين صورت، بيشتر دعا مى كنيم. فرمود: «خدا، بيشتر است». ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر مؤمنى دعا كند، قطعا خداوند، دعايش را مستجاب مى كند: يا در همين دنيا به او مى دهد، يا براى آخرتش مى گذارد، و يا به اندازه اى كه دعا كرده، از گناهانش مى بخشد، به شرط آن كه براى گناهى دعا نكرده باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ مسلمانى نيست كه دعايى بكند، جز آن كه دعايش مستجاب مى شود: يا در همين دنيا خواسته اش برآورده مى گردد، يا در آخرت براى او ذخيره شده، و يا به اندازه آنچه دعا كرده، از گناهانش بخشوده مى شود، به شرط آن كه براى گناهى يا گسستن خويشاوندى اى دعا نكرده باشد.